Elk huis heeft een unieke geur die naar verluidt onherkenbaar is totdat je een bepaalde tijd weg bent geweest. Ondanks constante opmerkingen van vrienden en bezoekers over mijn geur kindertehuisIk kon het je niet uitleggen totdat ik het huis verliet.
Als oudste van drie kinderen die opgroeiden met twee verzorgende ouders en betrokken grootouders in de buurt, betekenden mijn huis en gezin alles voor mij. Mijn gezin is altijd mijn hoeksteen geweest: sinds ik samen met mij mijn eerste Pride-parade bijwoonde toen ik kwam naar buiten als een vreemd persoon op de middelbare school om mijn hele gezin zes uur heen en terug te laten rijden om mij te verhuizen toen ik ging studeren.
Dus toen voor mij de tijd aanbrak om mijn lang gekoesterde verhuisdoel na te streven New Yorkse stadIk weet dat ik de steun van mijn familie zal krijgen, maar dat maakt het vertrek er niet makkelijker op.
Toen ik verhuisde, begon ik aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven
Ik kom uit een ambitieus en gedreven gezin, dus zelfs als kind twijfelde ik er nooit aan dat ik bij de eerste kans die ik kon naar New York zou verhuizen. In de voetsporen van mijn ouders, die elkaar ook ontmoetten en samen hun leven begonnen in de stad, leidden al mijn verjaardagsreisjes uit mijn kindertijd en universiteitszomers doorgebracht in Brooklyn tot het moment dat mij eindelijk mijn baan werd aangeboden. droom baan als seksuele voorlichter in New York.
De auteur creëert zijn eigen gemeenschapsgevoel. Met dank aan Maya Walsh-Little
Ik wist dat er geen obstakels zouden zijn tussen mij en mijn dromen, maar de realiteit achter de verhuizing zou mijn familiegevoel veranderen. Ook al is het maar een klein eindje rijden naar mijn familie, ik weet niet hoe het zou zijn om de gezinswandelingen met mijn hond, de eindeloze gesprekken ’s avonds laat met mijn zus, of de nu herkenbare geur van kaneeleik in mijn huis elke dag te missen.
Hoewel ik niet zeker weet wat er zal gebeuren in deze nieuwe periode van mijn leven, wanneer is het beste vrienden van de campusElliot en Ike, vonden een appartement niet ver van het mijne, ik begon de stukken in elkaar te zien vallen.
Mijn huis werd een thuis
In mijn eerste maanden verhuizing naar New YorkIk vond mijn houvast in de gemeenschap en onder vrienden. Ook al woonden Elliot en ik objectief gezien dicht bij elkaar, het was anders dan de muren waarin we samen leefden op de universiteit. Toch hadden we al snel een maritiem documentaire kijkfeestje en een picknick in het park, maar dit keer in een nieuwe setting.
Alles veranderde opnieuw toen ik mijn huidige vriend ontmoette. We woonden samen, hadden nog steeds een goede band met mijn beste vriend, en ik voelde mijn familie voor mijn ogen groeien. Plotseling begonnen de vertrouwde geluiden van het leven met mijn gezin vorm te krijgen, maar met een nieuwe toon: het gerinkel van zijn sleutels op weg naar de deur na een lange dag werken, het gekwetter van onze kat die door het appartement rent, het geratel van de wind tegen onze ramen in de winter.
Ik had mijn thuis gevonden en dacht dat het niet beter kon.
Mijn zus en mijn beste vriendin werden later mijn buren
Na enige tijd samen met mijn vriendin in mijn prachtige appartement te hebben geslapen, kwamen er op magische wijze twee appartementen in mijn complex vrij. Op de een of andere manier resoneert het echt met de mijne beste vriend Ik ben op zoek naar een nieuw appartement en mijn zus en haar partner wonen samen. Binnen drie maanden hoefde ik niet langer te wachten op vakanties en bezoeken aan mijn woonplaats voor familiediners of spelletjesavonden; Ik heb mijn eigen vreemde familie in New York.
Mijn verhuizing heeft me geleerd dat gezinnen kunnen groeien waar jij ook bent, en de mijne ligt toevallig naast die van jou. Nu voel ik de kleine, alledaagse intimiteit van het leven met familie hersteld toen ik wekelijkse boodschappenwinkel aan verenigingsactiviteiten of wanneer ik in mijn pyjama kan blijven om een bakplaat van mijn beste vriend te lenen.
Hoewel ik weet dat deze levenssituatie waarschijnlijk niet eeuwig zal duren, is er iets specialers en fundamentelers aan de vergankelijkheid ervan. Net zoals ik ooit van huis ben verhuisd, is het mogelijk dat op een dag mijn beste vriendin, mijn zus, of zelfs ikzelf, aan een reis zal beginnen die ons naar een andere plaats brengt. Maar als dat gebeurt, zal ik altijd denken aan de vanillegeur in het appartement van mijn beste vriend of de kruidengeur in de studio van mijn zus en aan mijn buren, vrienden en familie.
