Noem het een ongeluk, noem het een plan. Maar geef niet toe aan zo’n verwerpelijke verklaring door het een leugen te noemen: het feit is dat federale agenten tientallen, zo niet honderden Amerikaanse burgers hebben vastgehouden en gearresteerd als onderdeel van immigratiecontroles, ondanks wat Kristi Noem ons wil doen geloven.
Tijdens een hoorzitting in het Congres op donderdag herhaalde Noem, onze minister van Binnenlandse Veiligheid en zelfbenoemde Cruelty Barbie, haar vaak gebruikte en duidelijk valse uitspraak dat alleen de ergste van de ergste het doelwit zijn van de immigratieautoriteiten. Dit kwam nadat zijn afdeling wekenlang online op hun rechtse sociale media-accounts had gepost dat beweringen dat Amerikanen werden gearresteerd en incommunicado vastgehouden, ‘nepnieuws’ of een ‘hoax’ waren.
“Stop de angst. ICE arresteert of deporteert GEEN Amerikaanse burgers”, aldus Homeland Security onlangs geplaatstd eerder op Twitter.
Dinsdag vertelde een handvol burgers – waaronder twee Californiërs – tijdens een andere hoorzitting van het Congres hun verhalen over hoe ze werden opgepakt door gezichtsloze gemaskerde mannen en naar cellen werden gebracht waar hun de toegang tot telefoons, advocaten, medicijnen en diverse andere wettelijke rechten werd ontzegd.
Hun getuigenis ging gepaard met de vrijspraak van a Congresrapport van de Permanente Subcommissie Onderzoek van de Senaat waarin 22 Amerikaanse burgers, waaronder een tiental uit de Golden State, hun eigen schokkende en angstaanjagende verhalen vertelden over misbruik en detentie uitgevoerd door wat alleen kan worden omschreven als de geheime politie – gewapende agenten die zichzelf niet wilden identificeren en vaak de basisopleiding leken te missen die nodig is voor veilig politiewerk in de stad.
Deze verhalen en de moed van de Amerikanen die naar voren zijn gekomen om ze te vertellen, zijn een geschiedenis in de maak – een geschiedenis waarvan we hopen dat we er spijt van krijgen, maar die we niet zullen vergeten.
De immigratiehandhaving, aangedreven door ongekende bedragen aan financiering, zal verder worden opgevoerd. Noem en haar agenten genieten straffeloosheid en proberen de bestaande realiteit uit te wissen en te herschrijven – terwijl ons Hooggerechtshof precedent en gezond verstand vernietigt om dit presidentschap verder te versterken. Tot de tussentijdse verkiezingen is er weinig hoop op controle van de macht.
In een situatie als deze is het openbaar maken van hun verhaal voor deze mensen een daad van moed en patriottisme, omdat ze nu beter dan de meesten weten wat het betekent om de brutaliteit van deze regering op hen gericht te hebben. Het is de plicht van ons allemaal om naar hen te luisteren en vreedzaam te protesteren, niet alleen tegen de rechten die met voeten worden getreden, maar ook tegen de regering die eist dat we haar leugens geloven.
“Ik heb altijd gezegd dat immigranten die het voorrecht van staatsburgerschap krijgen ook de meest patriottische mensen in dit land zijn. Ik weet dat jullie allemaal van jullie land houden. Ik hou van ons land, en dit is niet het Amerika waarin we geloven of waar we zo hard voor hebben gevochten. Ieder mens, iedere Amerikaanse burger, heeft rechten”, zei Rep. Robert Garcia (D-Long Beach) zei toen de hoorzitting begon.
Andrea Velez, geboren in LA, wiens detentie werd gemeld door mijn collega’s toen het incident plaatsvondwas een van degenen die het risico namen om te getuigen.
Velez, iets minder dan 1,80 meter lang, was afgestudeerd aan Cal Poly Pomona en werkte in juni in het kledingdistrict toen ICE met de invallen begon. Zijn moeder en tienerzus hadden hem net afgezet toen gemaskerde mannen uit een ongemarkeerde auto stapten en de bruine mensen begonnen te achtervolgen. Velez wist niet wat er aan de hand was, maar toen een man hem beschuldigde, hief hij ter verdediging zijn koffer op. De tas beschermde hem niet. Hij vertelde de agenten ook niet dat hij een Amerikaans staatsburger was.
“Hij deed me de handboeien om zonder mijn identiteitsbewijs te controleren. Ze negeerden me omdat ik herhaaldelijk zei dat ik een Amerikaans staatsburger was”, zei hij tegen commissieleden. “Het maakt ze niet uit.”
Velez, die er nog steeds niet zeker van was wie de man was die hem in de SUV dwong, slaagde erin de deur te openen en rende naar LAPD-agenten, smekend om hulp. Maar toen de gemaskerde man zich realiseerde dat hij los was, “rende hij schreeuwend: ‘Hij is van mij.’” congres rapport inspraak.
Politieagenten stuurden hem terug naar een ongemarkeerde auto, waarmee een 48 uur durende beproeving begon die eindigde met een aanklacht wegens mishandeling van een federale officier – een aanklacht die uiteindelijk werd ingetrokken nadat zijn advocaat om lichaamscamerabeelden en vermeende getuigenverklaringen had verzocht. (Het rapport van de minderheidsstaf werd vrijgegeven door vertegenwoordiger Richard Blumenthal van Connecticut, de beste democraat in de Permanente Subcommissie Onderzoek.)
“Ik had nooit gedacht dat dit hier in Amerika zou gebeuren”, zei Velez tegen de wetgevers. “Het DHS houdt ervan ons als criminelen te bestempelen en ons onze waardigheid te ontnemen. Ze willen ons afschilderen als de ergste van de ergste, maar in werkelijkheid zijn we mensen zonder strafblad.”
Deze ‘if-you-brown-you-down’-tactiek zal waarschijnlijk steeds gebruikelijker worden nu het legaal is.
In Noem vs. Vasquez Perdomo, de uitspraak van de rechtbank in september, schreef rechter Brett Kavanaugh van het Hooggerechtshof dat het redelijk was dat officieren houd mensen tegen die er buitenlands uitzien en het ondernemen van activiteiten die verband houden met mensen zonder papieren – zoals het zoeken naar werk bij Home Depot of het bijwonen van Spaanstalige evenementen, zolang de autoriteiten de persoon “onmiddellijk” vrijlaten als hij zijn staatsburgerschap bewijst. Dit staat nu bekend als de ‘Kavanaugh-stop’.
Hoe racistisch en problematisch het beleid ook is, ‘binnenkort’ lijkt nog steeds ter discussie te staan.
Javier Ramirez, geboren in San Bernardino, getuigde als “een trotse Amerikaanse burger die nooit de ernst van een strafblad heeft gekend.”
Hij was vader van drie kinderen en werkte in juni op zijn parkeerplaats toen hij een vreemde SUV op zijn privéterrein zag stoppen met een groep mannen erin. Toen hij dichterbij kwam, sprongen ze eruit, gewapend met aanvalswapens, en grepen hem vast.
“Dit is een verschrikkelijke situatie”, zei Ramirez. Maar toen werd het nog erger.
Een van de mannen riep: ‘Arresteer hem. Hij is Mexicaan!’
In de video opgenomen door een omstander kun je Javier horen schreeuwen: “Ik heb mijn paspoort!” Volgens een congresrapport, maar dat kon de agenten niets schelen. Toen Ramirez vroeg waarom ze hem vasthielden, zei een agent tegen hem: “We proberen erachter te komen.”
Net als Velez werd ook Ramirez vastgehouden. Omdat hij ernstige diabetes had, kreeg hij geen medicijnen totdat hij ernstig ziek werd, vertelde hij de onderzoekers. Hoewel hij om een advocaat vroeg, mocht hij geen contact opnemen met de advocaat – maar het verhoor ging door.
Bij zijn vrijlating, vijf dagen later, moest hij verdere medische behandeling zoeken. Hij werd ook beschuldigd van mishandeling van een federale agent en het belemmeren van en verzet tegen arrestatie. De valse beschuldigingen werden later ingetrokken.
“Ik zou niet in angst hoeven te leven om doelwit te worden, alleen maar vanwege de kleur van mijn huid of de taal die ik spreek.” zei hij tegen de commissie. “Ik deel mijn verhaal niet alleen voor mezelf, maar voor iedereen die oneerlijk is behandeld, voor degenen wier stem tot zwijgen is gebracht.”
Weet je het gedichtmensen. Dit begint wanneer ‘ze komen’ voor kwetsbare groepen. Gelukkig zijn mensen als Ramirez en Velez misschien kwetsbaar vanwege hun pigmentatie, maar ze zijn niet zachtmoedig en zullen niet tot zwijgen worden gebracht. Onze democratie, onze veiligheid als rechtsstaat, hangt niet alleen af van het horen van hun verhalen, maar ook van het vreedzaam opkomen tegen machtsmisbruik.
Omdat deze misstanden pas eindigen als de samenleving genoeg heeft gehad – niet alleen van de wetteloosheid, maar ook van de leugens die haar macht geven.
