Dit verhalende essay is gebaseerd op een gesprek met Kiana Mei, 20, een eigenaar van een klein bedrijf uit Australië. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Toen ik 15 jaar oud was, wilde ik, net als de rest van mijn vrienden, een baan krijgen in een café om geld te verdienen. Maar mijn vader moedigde mij aan om het te doen begon mijn bedrijf toen ik jong wasen dat is de reden dat ik nu op 20-jarige leeftijd financieel onafhankelijk ben.
Ik begon origami-vlinderkunstwerken te verkopen, een vaardigheid die ik tijdens een schoolreisje naar Japan heb geleerd en die ik heb aangescherpt tijdens de COVID-19-lockdown.
Ik begon het op de markt te verkopen in Melbourne toen ik 16 jaar oud was. Toen ik mijn eerste verkoop deed aan een vrouw die drie van mijn kunstwerken voor $ 100 kocht, was ik geschokt. Het was de eerste keer dat ik besefte dat ik geld kon verdienen met iets dat ik met mijn eigen handen maakte.
Ik heb sieraden aan de productmix toegevoegd kort nadat ik mijn bedrijf, Kiana Mei Designs, had opgericht, dat betaalbare, aanpasbare sieraden en origami-kunstwerken verkoopt.
Kiana Mei verkoopt prachtige sieraden tegen betaalbare prijzen. Aditi Bharde
Totdat ik de middelbare school afmaakte, balanceerde ik doordeweeks school en in het weekend de markt. Ik slaagde voor groep 12 met een van de hoogste cijfers op mijn school, waardoor ik voor de meeste cursussen in aanmerking kwam.
Maar ik besloot mijn bedrijf slechts één jaar te verkennen en me te concentreren op de groei ervan in plaats van naar de universiteit te gaan. Terwijl ik mijn bedrijf run, denk ik: “Wat wil ik echt worden studeren aan de universiteit Heeft het te maken met zaken die ik nog niet heb gedaan?”
Ik heb nu een kraam op de Queen Victoria Market in Melbourne, geopend van dinsdag tot en met zondag. Ik ben uit het huis van mijn ouders verhuisd, ben financieel onafhankelijk en heb nergens spijt van.
Maar er zijn drie dingen die ik wou dat ik wist voordat ik rechtstreeks in mijn bedrijf stapte.
1. Gevoelens van isolatie
Isolatie is iets dat Kiana Mei naar eigen zeggen niet had verwacht toen ze haar eigen bedrijf startte. Aditi Bharde
Het eerste wat ik wou dat ik het wist was isolatie Ik zou me een jonge ondernemer voelen.
Ik zat nog op school toen ik net begon, dus ik had vrienden die toen heel dicht bij me stonden en die dezelfde academische interesses deelden.
Maar toen ik de middelbare school afmaakte en verhuisde, en ik mijn eigen ding begon te doen, verdwenen die vrienden en had ik geen hechte band meer met hen. We hebben niet veel gemeen.
Er zijn niet veel jonge ondernemers, vooral niet in Melbourne en Australië, en vooral niet de jonge ondernemers vrouwelijke ondernemer. Ik heb veel netwerkevenementen bijgewoond, maar de mensen om mij heen zijn veel ouder dan ik, dus het is moeilijker om verbinding te maken.
2. Leer prioriteit te geven aan gezondheid
Kiana Mei zegt dat praten met klanten en de hele dag staan zwaar voor het lichaam kan zijn. Aditi Bharde
Ik wou dat ik al vroeg had geleerd hoe ik werk en leven in evenwicht kon brengen, en hoe ik kon uitschakelen.
Afgelopen kerst heb ik geloof ik veertien dagen achter elkaar aan mijn kraam verkocht, zonder pauze. De fysieke impact die dit met zich meebrengt is ongelooflijk. Ik denk niet dat mensen zich echt realiseren hoeveel belasting het lichaam vergt om de hele dag op de been te zijn.
Als ik ziek ben en verkouden ben, verlies ik mijn stem volledig. Afgelopen augustus verloor ik vijf dagen mijn stem, en dat betekende vijf dagen niet werken omdat ik met klanten moest praten.
Maar gezondheid komt altijd op de eerste plaatsdus ik probeer gezond te blijven.
Ik zorg ervoor dat ik om 5 uur ’s ochtends aan het sporten ben en daarna een goed ontbijt eet voordat ik naar de markt ga. Ik ging rond 22.00 uur naar bed
3. Weet dat mijn product niet voor iedereen geschikt is
Kiana Mei voor haar kraam op Queen Victoria Market. Kiana mei
Het is belangrijk om te onthouden dat uw product niet voor iedereen geschikt is.
Ik heb dit toen en daar geleerd vroege dagen mijn bedrijf. Als klanten langs mijn kiosk lopen zonder iets tegen mij te zeggen, voel ik meestal weerstand.
Ik dacht: “Waarom stoppen ze niet?” en ik zou alles overdenken.
Als het om de detailhandel gaat, denk er dan niet te veel over na, want niet iedereen zal uw product leuk vinden, en niet iedereen zal u leuk vinden. Je moet mensen vinden die je product echt waarderen.
Na verloop van tijd begon ik het te accepteren. Als ik op de markt ben, probeer ik natuurlijk met iedereen te praten, maar als iemand niet terugkomt, of als iemand niet wil stoppen en rondkijken, dan zegt het mij niets.
Het geldt alleen voor de volgende persoon.
