Sarina Wiegman: Engelse dameshoofdcoach kijkt terug op de overwinning op het EK 2025, de impact van Hannah Hampton en Thomas Tuchel | Voetbalnieuws

Terwijl Sarina Wiegman nadenkt over Euro 2025, verschijnt er een glimlach op haar gezicht.

‘Nog steeds raar. Gebeurt dit echt?’ gaf de doorgaans stoïcijnse hoofdcoach van Engeland toe. “Eerlijk gezegd maakt het mij erg emotioneel.

“Die wedstrijd was waanzinnig in zijn ontwikkeling. Het was anders dan elk ander toernooi dat we speelden, dus ik werd erg emotioneel. Het was heel bijzonder.”

Uitval van spelers, twijfels over blessures, vroege nederlagen, comeback-overwinningen en strafschoppenreeksen bepaalden de reis van Engeland om opeenvolgende Europese kampioenen te worden.

Een paar maanden later ging Wiegman met hen om de tafel zitten Sky Sports-nieuws om zijn verslag te geven van de meest dramatische toernooiwinst in de moderne geschiedenis. Terugdenkend aan de voorbereidingen voor het toernooi zei Wiegman ‘er was veel aan de hand’.

Dat is zacht uitgedrukt.

Mary Earps besloot met pensioen te gaan nadat ze was gedegradeerd tot tweede keus doelman. Fran Kirby deed hetzelfde nadat ze erachter kwam dat ze niet in de plannen van Wiegman stond en voormalig kapitein Millie Bright ervoor koos om een ​​pauze te nemen in plaats van naar Zwitserland te gaan.

Bovendien zijn vijf spelers waarvan wordt gedacht dat ze starters zijn, vanwege een blessure twijfelachtig om aan het toernooi deel te nemen.

Lauren James, Georgia Stanway, Alex Greenwood, Lauren Hemp en Lucy Bronze namen allemaal de moeite om in het vliegtuig te stappen, iets waar Wiegman erg trots op is.

“We hadden vijf behoorlijk ernstige blessures doordat spelers een paar minuten speelden en heel hard werkten om te herstellen. Het was heel bijzonder dat het alle vijf de spelers lukte”, herinnert hij zich.

“Een speler kan geblesseerd raken en niet meer kunnen spelen. Een speler kan stoppen en niet meer kunnen spelen. De redenen zijn verschillend, het resultaat is hetzelfde: wie zal hem vervangen?”

Het probleem met de terugkeer van bijna de helft van de basisopstelling is dat Engeland nog niet volwassen is bij het betreden van het toernooi en dat bleek duidelijk uit de nederlaag tegen Frankrijk in de openingswedstrijd.

Er worden harde woorden gesproken, de realiteit wordt uitgedrukt en er worden veranderingen aangebracht in de training. Engeland was er kapot van na de nederlaag tegen een van de toernooifavorieten, maar Wiegman was niet van plan dat nog een keer te laten gebeuren.

‘We hebben onze strafschoppen niet goed opgevat tegen Zweden’

Alle vastberadenheid en geloof in de ploeg was nodig in de kwartfinale tegen Zweden.

“Boom – binnen 30 minuten stonden we met 2-0 achter”, herinnert Wiegman zich. “Oké, het is een wedstrijd als deze. We zeiden in de eerste helft: ‘we kunnen deze wedstrijd nog veranderen’.”

Chloe Kelly kwam als assist voor Lucy Bronze en Michelle Agyemang om de wedstrijd tot strafschoppen te brengen. Er ontstond chaos met negen gemiste strafschoppen.

“We zijn er niet goed mee omgegaan. Ik zei tegen Arjen (Veurink, voormalig assistent-hoofdtrainer van Engeland) ‘wauw’, of ik zei iets sterkers, zoals ‘misschien stappen we morgen wel in het vliegtuig’.”

Brons scoorde echter de Engelse winnaar en maakte er een gedenkwaardige avond van in Zürich.

“Ik heb nog nooit zo’n wedstrijd meegemaakt, maar wat ons er doorheen heeft geholpen, was hoe verbonden dit team was. We waren samen in 2022 en 2023, maar dit team heeft het naar een nieuw niveau getild. Er is veel geloof in dit team en de teamband geeft ons een extra voorsprong.”

‘We weten dat we beter zijn in strafschoppen dan Spanje’

Engeland had die saamhorigheid in de halve finale nodig om opnieuw een achterstand te overwinnen en Italië in de verlenging te verslaan en de derde opeenvolgende grote toernooifinale te bereiken.

In de weg van Wiegman staat het land dat Engeland versloeg in de WK-finale van 2023.

“Oké, we gaan tegen Spanje spelen. Ze zijn het beste in balbezit, leuk om naar te kijken, maar ze hebben een aantal zwakke punten die we proberen uit te buiten”, blikte de hoofdcoach van de Leeuwinnen terug op het wedstrijdplan.

Wiegman gaf toe dat Engeland ‘worstelde’ nadat Mariona Caldentey de wereldkampioenen op voorsprong zette. Na rust vonden ze echter weer momentum en maakten via een kopbal van Alessia Russo gelijk.

Opnieuw bracht Engeland de wedstrijd op grote schaal tot strafschoppen. Mensen noemen shootouts een loterij, maar dat is een cliché waarvan Wiegman weet dat het niet op zijn kant van toepassing is.

“We hebben een voordeel, dat weten we”, zei hij. “Ze waren teleurgesteld dat ze in die positie zaten. We hebben ervaring en we weten dat we het kunnen. We weten dat we beter zijn in penalty’s dan zij.”

“En we hebben ook Hannah.”

‘Ik ben heel trots op Hana’

Toen Hannah Hampton de penalty van Ballon d’Or-winnaar Aitana Bonmati redde, bereikte het besef St Jakob’s Park. Engeland wordt opnieuw Europees kampioen.

Engeland zou de trofee niet in de wacht hebben gesleept zonder hun nummer 1. De doelman van Chelsea maakte het hele toernooi grote reddingen, niet alleen in de strafschoppenserie. De distributie voegt ook een dimensie toe aan de Leeuwinnen die ze nog niet eerder hebben gehad.

Dit is des te opmerkelijker gezien de schijnwerpers die Hampton ervoer na de verrassende pensionering van Earps. Hampton was ook in rouw nadat zijn grootvader twee dagen voordat de wedstrijd begon, overleed.

“Ik ben echt trots op hem”, zei Wiegman. “Hij is in topvorm en er moeten ook nog wat persoonlijke dingen geregeld worden voor het toernooi. Hij doet het geweldig, hij is uitstekend.”

‘Tuchel weet wat hij volgende zomer wil doen’

Hampton en de rest van de ploeg vierden enthousiast feest na de overwinning op het EK.

Een onvergetelijke avond in Zürich gaat verder met een uitstapje naar Downing Street voordat de vieringen voor Buckingham Palace plaatsvinden.

“Je ziet 70.000 mensen voor je juichen, je zegt tegen jezelf: ‘Dit is niet echt. Wat is hier aan de hand?'”, herinnerde de baas van de Leeuwinnen zich.

Onverwachts zagen we tijdens het feesten in The Mall een andere kant van de doorgaans coole Nederlandse vrouw. Wiegman, live op tv, danste en zong met Burna Boy, tot grote verbazing van iedereen die keek.

“Mijn dochters waren er, maar ik wist het niet. Terwijl we aan het zingen en dansen waren, zei Georgia (Stanway) ‘jouw dochters zijn hier’ en ik zag ze en rende naar ze toe. Dat maakte me nog opgewondener”, zei hij. “Dat soort dingen zie je niet vaak. Ik heb er echt van genoten.”

Wiemgan zou het ook leuk vinden als de Engelse ploeg een grote trofee mee naar huis zou nemen op het WK van deze zomer in Noord-Amerika. Hij ontmoet vaak Thomas Tuchel, maar houdt vol dat hij zijn begeleiding niet nodig heeft.

‘O, hij weet het,’ grapte Wiegman. “We ontmoeten elkaar af en toe en hij is ook heel enthousiast. Hij weet precies wat hij deze zomer wil doen.”

Het zou niet fout gaan als hij Wiegmans blauwdruk voor succes zou volgen.

Als 2025 hem iets heeft geleerd, is het hoe hij tegenslagen, tegenslagen en chaos het hoofd kan bieden en toch nog een medaille om zijn nek kan krijgen.