Mijn werkdagen vinden vaak plaats in een minimalistische Zoom-werkplek of een vergaderruimte met glazen wanden en prachtige ramen, vol ondernemers die ideeën pitchen. Als marketing Startup executive en mentor, ik leid de strategie voor bedrijven van elke omvang, begeleid oprichters bij de TechStars startup accelerator en Founder Institute, en fungeer als jurylid voor prijzen. Mijn agenda is gevuld met executive consulting, merkcampagneplanning en deadlinesprints.
Maar tussen Kerstmis en Nieuwjaar verruilde ik die steriele ruimte voor een museumruimte vol kleur en geschiedenis.
De eerste keer dat ik dit in 2021 deed, was het niet makkelijk om de deur uit te gaan. Ik was vervuld van angst. Wat als een startup vastloopt? Wat als de klant een garantie geeft?
Maar uiteindelijk heb ik het gedaan. Ik heb een volledige dag aan het museum besteed. Geen meldingen halverwege een bezoek, geen nieuwsfeed. Gewoon een kunstwerk, en een notitieboekje.
Dit is geen ontspannend vakantie-uitje. Ik bedoel dit niet als een blauwdruk. Ik verlang gewoon naar verschil. Wat ik niet had verwacht, was hoeveel het mij bemoedigde. Ik was bang dat dit het momentum zou doen ontsporen; in plaats daarvan schept het duidelijkheid.
Als je een leider bent die gelooft dat je het je niet kunt veroorloven om een pauze te nemen, dan is dat de reden waarom je dat zou moeten doen. Hier leest u hoe u aan de slag kunt gaan.
Hoe het museumritueel eruit ziet
Ik plan het bewust: kerstweek plus oudejaarsavond, overlappende feestdagen als klanten het rustiger aan doen, zodat ik geen kritieke dagen mis.
Terwijl ik weg was, verzorgden mijn collega’s merkcampagnes; een assistent regelt de rest. Mocht er sprake zijn van overmacht, dan zullen zij daar mee aan de slag gaan.
Vorig jaar op kerstavondochtend vertrok ik. Dit is de dag van het ritueel:
Loop langzaam naar de kunstgalerie, gevolgd door een ontspannend kopje koffie en schets de eerste indrukken. Dan urenlang kunst absorberen. Geen muziek op de koptelefoon, geen snel scannen van e-mail. Volledige aanwezigheid.
Ik verliet de galerie en liep naar de plaatselijke kerstmarkt vlakbij het stadhuis. Ik genoot van de warme koffie en bagel en genoot van de warmte van het kopje in mijn hand.
Aan het eind van de dag slaat de inspiratie toe. Ik vul mijn notitieboekjes – geen presentaties, maar reflecties: jaarlijkse doelstellingen opnieuw geformuleerd, blinde vlekken op de markt, vergeten creatieve ingevingen, leiderschapswaarden die stof verzamelen door verwaarlozing.
Inzichten stromen omdat ik ruimte maak. Ze zitten vast.
Drie inzichten die mij hebben hervormd
Hier zijn drie inzichten die ik ontdekte toen ik even pauzeerde:
1. Verschillende lenzen zorgen voor meer doorbraken.
Eén perspectief beperkt je. Toen ik van de kubismezaal naar de impressionismezaal in een van de musea verhuisde, moest ik denken aan een worstelend direct-to-consumer-merk in Azië. Ze zijn geobsedeerd door premiumklanten, maar missen de massamarkt. Mijn reis en denken leidden tot een simpele spil: Pas de boodschap aan aan de lokale cultuur. De verkoop steeg enorm.
Nu begint mijn ochtend met één vraag: “Welke lenzen gebruik ik vandaag?” Kalm. Globaal. Moedig. Ik leid nu vanuit visie, niet vanuit reactie. De wereld ontmoette mij daar.
2. Stilte overtreft snelheid.
Startups gaan snel. Statistieken kunnen binnen een maand verdrievoudigen. Maar snelheid onder druk vertroebelt je beoordelingsvermogen. In één geval had een datamanagementbedrijf moeite met positionering. Hun nieuwe productfuncties faalden ondanks eindeloos debat. Na de kerstvakantie ontstonden er nieuwe ideeën. We hebben het product geherpositioneerd en binnen een paar dagen hadden we een grote klant. Nu vraag ik mezelf altijd af: “Is het visie of gewoon snelheid?” Pauze is het belangrijkste.
3. Durf de regels te overtreden.
Kunst gedijt bij het doorbreken van conventies. Het kubisme van Picasso vernietigde traditionele opvattingen, net zoals de beste startups dat deden. Tijdens een van mijn galeriebezoeken in december dacht ik eraan dat technologieteams verstrikt raakten in veilige, voorspelbare marketing. We kozen voor gedurfde en onverwachte ideeën, zoals blending AI visuals met een renaissancekunstsfeer in januari. Het voelde riskant, maar klanten vonden het geweldig. De verkoop steeg enorm. Nu vraag ik elk team: “Welke regels kunnen we overtreden?” Gedurfde bewegingen winnen in technologie.
Waarom meer leiders het museumritueel zouden moeten proberen
Je geest verlangt naar diepgang, niet naar afleiding. Wij zorgen voor spierherstel; Waarom ons van creativiteit uithongeren? Stap de galerie binnen en de ideeën stromen terug: het zicht wordt scherper, je maakt opnieuw contact met de leider zonder je te laten beïnvloeden door het lawaai.
Misschien is een museum niet jouw katalysator: de eenzaamheid van een oever van het meer, een wandelpad of de rustige sfeer van een café kunnen je opbeuren. Het belangrijkste punt – dat leiders opzettelijke downtime nodig hebben om op te laden en katalytische ideeën te genereren – blijft aanwezig.
Een pauze nemen vertraagt mij niet; het brengt mij op één lijn met belangrijke dingen. We verwarren rusttijd met plezier. Fout. Dit is de discipline van leiderschap: langzamer nadenken over de dingen die er toe doen.
Deadlineverlenging voor Fast Company’s Prijs voor wereldveranderende ideeën is vrijdag 19 december om 23:59 uur. PT. Solliciteer vandaag nog.
