Roy Jones jr was nog maar 11 jaar oud toen de vechter die hij later ‘de beste die hij ooit had gezien’ zijn eerste wereldtitel won.
Negen jaar later betrad Jones de wereld van het professionele boksen na zijn controversiële verlies tegen Park Si-hun in de finale van het licht middengewicht op de Olympische Spelen van 1988 in Seoul.
Dat ongelukkige einde bracht 37 jaar later een opmerkelijke verandering teweeg, toen in september Zuid-Koreaanse spelers kenden Jones de gouden medaille toe die hij – en de meeste wereldwaarnemers – denken te hebben verdiend.
Jones stapte naadloos over naar de professionele rangen, won wereldtitels van middengewicht tot zwaargewicht en verzekerde zich van zijn eigen plaats in de onsterfelijkheid van het boksen.
Toen Jones in 1994 James Toney versloeg, was dat niet alleen voor de IBF-titel supermiddengewicht, maar ook voor een gevecht om de beste pond-voor-pond-bokser ter wereld op dat moment te bepalen. Jaren later onthulde Jones zijn keuze voor de beste vechter die hij ooit had gezien – een keuze die velen zal verrassen – Salvador Sánchez.
“De beste die ik ooit heb gezien? Wat betreft vaardigheden, een man genaamd Salvador Sánchez. De beste allround vechter die ik ooit heb gezien.”
Sánchez was pas 21 jaar oud toen hij Danny “Little Red” López versloeg en de WBC-vedergewichttitel veroverde. De getalenteerde Mexicaan is een complete technicus, die prachtig voetenwerk, scherpe tegenstoten, uithoudingsvermogen en boksvaardigheid combineert met gelijke autoriteit op de voor- en achtervoet.
“Chava” behaalde een opmerkelijke reeks in zijn korte carrière, waarbij hij met succes negen titels verdedigde in slechts twee jaar en elite-tegenstanders versloeg, waaronder Wilfredo Gómez en Azumah Nelson.
