Voordat FKA Twigs haar aankomende album, ‘Eusexua Afterglow’, bespreekt, heeft ze matcha nodig.
De Britse singer-songwriter beantwoordde voor het eerst een Zoom-oproep vanaf de achterbank van een slecht verlichte auto in New York, waar hij toegaf een ‘persoonlijkheid van 2%’ te hebben. Hij legde uit dat hij die ochtend vanuit Londen was overgevlogen en de hele dag bezig was met het promoten van zijn aanstaande film, ‘The Carpenter’s Son’, een bijbelse horrorfilm met Nicolas Cage in de hoofdrol.
Gelukkig zag de als zangeres geboren Tahliah Debrett Barnett slechts enkele minuten na het interview een bekende matcha-plek op haar route. In een oogwenk rende ze naar het café, verlangend naar een cafeïneboost, en bestelde alle matcha die ze te pakken kon krijgen: een hete matcha latte met lavendel, matcha softijs en pudding met matcha-smaak.
“Oh, we gaan het druk krijgen,” zei Twigs, die grinnikte omdat ze die dag niet veel had gegeten en besloot uitsluitend matcha-desserts te consumeren. Nadat hij terugkeerde naar de auto en een paar slokjes had genomen, zei hij: “Het voelde alsof mijn persoonlijkheid terug was. Het was een behoorlijk authentieke ervaring.”
Met een glans die weer tot leven kwam in zijn ogen, was hij klaar om ‘Eusexua Afterglow’ uit te leggen, het onverwachte vervolg op zijn derde studioalbum, ‘Eusexua’. De 37-jarige zanger bracht in januari ‘Eusexua’ uit als de naam van zijn plaat en een term die hij bedacht om een transcendente staat te beschrijven.
Nu, minder dan een jaar later en op dezelfde dag uitgebracht als ‘The Carpenter’s Son’, is zijn nieuwste album bedoeld om de menselijke vragen die hij in ‘Eusexua’ aan de orde stelde, ‘op prachtige wijze te onthullen’.
Vanaf het begin, zegt hij, wist hij dat ‘Eusexua’ iets groters was dan slechts een enkel album – hij vergeleek het met een tijdperk. Geïnspireerd door de Praagse underground ravecultuur, concentreert de plaat zelf zich op de puurste ervaringen van het leven. Via rafelige drum- en baspatronen, retro-futuristische crescendo’s en kortstondige melodieën probeert Twigs het gevoel van dansmuziek te vatten. Tekstueel toont hij kinderlijke verwondering, deelt hij zijn kwetsbaarheden en doet hij lieve dingen – allemaal met als doel vast te leggen wat het betekent om een persoon te zijn.
Als ‘Eusexua’ ‘een vogelvlucht van de menselijke ervaring’ was, zei Twigs, dan is ‘Eusexua Afterglow’ bedoeld om de mensheid door een directere lens vast te leggen, waar gevoelens ongefilterd zijn en onmiddellijk optreden. Het veranderen van dit standpunt was voor hem gemakkelijk.
“Als je iets creëert, voelt het soms alsof je ergens tegenaan schuurt of iets omhoog duwt. Maar bij dit project voelde dat niet zo. Het vloeide gewoon op natuurlijke wijze”, zegt Twigs.
Een groot deel van “Eusexua Afterglow” is na “Eusexua” gemaakt vanuit het comfort van zijn thuisstudio in Hackney, Londen. Ondanks het succes van de release van ‘Eusexua’ kan hij het gevoel niet van zich afschudden dat hij nog meer te bieden heeft.
“Ik kan het niet uitleggen. Soms breng je een album uit, en dan voelt het alsof je er even mee moet stoppen”, zei Twigs. “Maar met ‘Eusexua’ voelt het alsof de boodschap zich nog steeds ontwikkelt. De boodschap verspreidt zich nog steeds en mensen willen nog steeds meer begrijpen over wat het is.”
Meer dan een decennium lang stond Twigs bekend om het opvullen van haar albums met meerdere jaren tussen elke release. Haar debuut, ‘LP1’, werd uitgebracht in 2014, gevolgd door ‘Magdalene’ in 2019 en ‘Eusexua’ in 2025. Ze bracht in 2022 ook een mixtape uit met de titel ‘Caprisongs’. Bij elk project krijgt ze een nieuwe kant van zichzelf, waarbij ze vaak dieper ingaat op haar identiteit, liefdesleven en vrouwelijkheid. Hij onthult rauwe emoties, zoals verlies, lust en jaloezie, en weet de complexiteit ervan vast te leggen door middel van grillige ritmes, onorthodoxe mechanismen en een trance-achtige sfeer.
FKA Twigs treedt op in Camp Flog Gnaw in november 2019.
(Allen J. Schaben / Los Angeles Times)
Voordat hij muzikant werd, behaalde hij al op jonge leeftijd succes als professionele danser. Toen ze eind tienerjaren en begin twintig was, verscheen ze als danseres in muziekvideo’s voor artiesten als Ed Sheeran, Jessie J en Kylie Minogue. Tot op de dag van vandaag vertrouwt hij op dans en lichaamsbeweging als een belangrijk onderdeel van het begrijpen van muziek.
“Als je danst, is het geweldig om de regels en de basisprincipes te kennen, zoals ballet. Maar als je ballet eenmaal kent, kun je ermee rommelen en het loslaten. Je kunt vrijer dansen”, zei Twigs, tussen de happen van haar matcha-pudding door. “Zo is ‘Afterglow’. Het is ‘Eusexua’, maar wild, sensueel en onweerstaanbaar. Het is bedoeld om de dorst te lessen.”
Omdat hij de basis voor zijn vorige releases al had gelegd, benaderde hij zijn vervolg met een gevoel van zorgeloze vrijheid. Het album met elf nummers was bedoeld als een soort conceptalbum, waarin de gebeurtenissen na een avondje uit werden beschreven. Van het gevoel van frisse lucht na het verlaten van een zweterige dansvloer tot de dronken verleiding om een ex te sms’en en de onvermijdelijke drang om niet te willen dat de nacht eindigt: Twigs bewijst dat ze de ‘after’-formule heeft.
Leunend op een minder onbekende soundscape dan die te horen is op ‘Eusexua’, geeft de zanger zich over aan een geweldige vorm van elektronische scherpte – waarbij hij nooit een voorspelbare route bewandelt. Op nummers als ‘Slushy’ en ‘Predictable Girl’ combineert hij een reeks robotachtige sirenes met vleugjes Jersey clubbeats en door de jaren 90 beïnvloede R&B-akkoorden. Op nummers die zo hypnotiserend zijn als ‘Cheap Hotel’ en ‘Sushi’, laat hij gelaagde soundscapes zien met een bedwelmend gevoel van roekeloosheid.
“Soms ga ik erop uit om mijn brein een beetje te resetten. Natuurlijk hou ik echt van wat ik doe. Ik hou ervan om artiest te zijn. Maar soms wordt het onnodig stressvol”, legt Twigs uit, die de complicaties van roem aanroerde met het nummer “Wild and Alone”, met de Britse popmuziekvernieuwer PinkPantheress.
“Dus als ik uitga, laat het me nadenken over dingen en beseffen wat echt belangrijk is in mijn leven, wie ik wil zijn en met wie ik in de buurt wil zijn.”
Gesterkt door dit besef zal hij zich blijven onderdompelen in de mistige dansvloer van een nachtclub, zweterige lichamen en verblindende flitslichten. Maar als het om het maken van kunst gaat, is er volgens hem één ding dat hij nooit zal vergeten.
Het enige dat zijn creatieve prestaties kan beïnvloeden, zegt hij, is ‘of je de waarheid vertelt of niet, en hoe eerlijk je bent.’
