Tarieven zijn geen instrument om de krantenkoppen te halen, maar een strategisch instrument om de Amerikaanse industrie weer op te bouwen, aldus Peter Navarro, senior adviseur van het Witte Huis op het gebied van handel en productie en een van de topadviseurs van de Amerikaanse president Trump. In een redactioneel artikel in de Wall Street Journal besprak Navarro de handelservaring in 2025 en zei dat beide uitersten van het debat misleidend zijn. “De economie stortte niet in, maar de heropleving van de productie kwam ook niet voort uit de vraag. Deze resultaten zouden niemand moeten verbazen die begrijpt hoe industriële capaciteit wordt opgebouwd.”
Tarieven als hulpmiddel, niet als snelle oplossing
Navarro zei dat tarieven de onderhandelingsmacht hervormen, investeringsbeslissingen beïnvloeden en de locatie van toeleveringsketens beïnvloeden. “Hun succes kan alleen worden gemeten met behulp van de juiste maatstaven en het juiste tijdsbestek. Kapitaal heeft tijd nodig om te reageren. Maar als ze worden ondersteund door stabiele beleidsvorming, kunnen tarieven het handelstekort op een sterke en positieve manier aanpakken.”De assistent van het Witte Huis zei dat critici vaak een belangrijk obstakel over het hoofd zien: ‘Je kunt niet hergebruiken wat je niet langer kunt produceren. Na tientallen jaren van offshore-apparatuur en tussengrondstoffen, leveranciersnetwerken en de vakmensen die daarmee gepaard gaan, kan geen enkel beleid – inclusief tarieven – al die schade in een paar kwartalen ongedaan maken.’ Navarro legt uit dat herindustrialisatie een stapsgewijs proces volgt, beginnend met upstream materialen en componenten, gevolgd door subassemblage en eindigend met volledige assemblage. Hij voegde eraan toe dat vooruitgang afhangt van vergunningen, beschikbaarheid van arbeidskrachten, technische complexiteit en kapitaalinvesteringen.
Hoe zit het met de inflatie?
Navarro beweert dat tarieven niet automatisch de prijzen voor Amerikaanse consumenten verhogen. “In de praktijk veroorzaken tarieven geen inflatie, maar oefenen ze eerder druk uit op de internationale markten. In de meeste landen zijn buitenlandse producenten afhankelijk van de export. Ze opereren op overcapaciteit en concurreren agressief om toegang tot Amerikaanse consumenten. Hun groeimodel is gebaseerd op volume, niet op prijszettingsvermogen.”Hij beantwoordde ook vragen over wie de lasten van de tarieven draagt en hoe dit afhangt van de onderhandelingsmacht. “Op echte markten ligt de last bij iedereen die het zich kan veroorloven de toegang tot Amerikaanse consumenten te verliezen. Voor een exportgedreven systeem dat is gebouwd op gesubsidieerde capaciteit, onderdrukte binnenlandse consumptie en agressieve prijzen in het buitenland, betekent dat buitenlandse producenten.”
Handelstekort
Navarro zei dat handelstekorten op de lange termijn gevolgen op de lange termijn hebben. “Tientallen jaren van aanhoudende tekorten vielen samen met industriële achteruitgang en een toenemende afhankelijkheid van door het buitenland gecontroleerde inputs. Volgens economische of nationale veiligheidsnormen was de uitkomst niet goed.” “Tarieven zijn geen toverstaf. Tarieven zijn een discipline – een instrument dat echte afhankelijkheidskosten in de bedrijfsplanning dwingt en roofzuchtig handelsgedrag tegengaat. Gemeten over het juiste tijdsbestek zijn tarieven een instrument voor het opnieuw opbouwen van capaciteit, en niet de krantenkoppen die in de nieuwscyclus worden gescoord”, concludeerde Navarro.
