Taarten bakkendecoreren, kousen vullen, een vakantiedorpssfeer opbouwen met Iron Man- en Thor-actiefiguren – zoals knuffelige sneeuwpoppen ontdekken, iedereen heeft tradities voor die tijd van het jaar.
Wij zijn gemengd gezin met kinderen van 17 tot midden 30 jaar. Omdat onze kinderen niet langer wakker waren om 5.30 uur ’s ochtends om de Kerstman te testen, maar als volwassenen hun eigen vakantiemagie creëerden, zijn onze tradities met hen meegegroeid en veranderd. Als gevolg hiervan wordt de stress verminderd.
Wij hebben de vakanties uitgebreid
Twaalf kerstvakantielunch met kerstkoekjes en cassoulet. Met toestemming van de auteur
Net nu Thanksgiving nadert, word ik eraan herinnerd dat het niet alleen geweldig is, maar dat het ook een vreemde en vermoeiende tijd van het jaar is.
Ik ben opgegroeid in een gemengd gezin. Op de middelbare school was het allebei mijn ouders zijn hertrouwdeen verdubbeling van het aantal gezinnen dat tijdens de feestdagen te zien is. Bij de vijfde stop op een stormachtige eerste kerstdag op de middelbare school liepen mijn broer en ik over van de koekjes en waren we zelfs uitgeput tijdens het openmaken van cadeautjes.
In de loop van ons twintigjarig huwelijk heb ik het gevoel dat ik die tienerjaren opnieuw beleef, toen we probeerden zijn gezin, mijn vele gezinnen en de andere gezinsverplichtingen van de kinderen in twee dagen vol leuke vieringen te passen.
Naarmate kinderen ouder worden en meer verplichtingen hebben aan belangrijke anderen en meer tijd hebben voor hun eigen gezin, beseffen we dat Kerstmis te kort is. Twee dagen is niet genoeg tijd om het te doen alle festiviteiten vullen en dan hebben we tenminste nog wat tijd over voor ons gezin.
Sommige jaren vieren we dus de dag ervoor wat we “Kerstmis Tweve” noemen Kerstavond. We brengen het grootste deel van onze dagen door met rondhangen, feestelijke feestjes houden en dan cadeautjes openen. Soms blijven we de hele nacht wakker en blijft iedereen laat op om kerstfilms te kijken en mijn flauwe pannenkoekkunst als ontbijt te eten.
We hebben de decoraties afgezwakt
Onze adventskalender is omringd door mijn favoriete decoraties, kinderkunst. Met toestemming van de auteur
We hebben twee thuiswonende kinderen en het aantal kerstversieringen is verminderd.
Eén jaar hadden we meerdere bomen, elk versierd met een ander thema: een boom van 1,80 meter hoog met snoep als thema, een miniboom in de kinderkamer en een boom van 2 meter hoog met mooie versieringen.
Er zijn twee kerstdorpen, één in de keuken. De keuken en woonkamer zien eruit alsof Kerstmis van binnen is ontploft. Elke kamer heeft een aantal versieringen: bomen, beelden, vakantiehanddoeken en kransen op de deuren.
Er was een tijd dat we met z’n zevenen aan het versieren waren. Nu zijn er nog maar vier en richten we ons meer op nostalgische en sentimentele decoraties. Onze boom staat vol met versieringen van de plaatsen die we bezochten en het werk van de kinderen.
Vroeger omlijstte ik de schuifdeuren in onze keuken met kunstwerken van de kinderen: wattensneeuwmannen, glitterrendieren en schilderijen van wintertaferelen.
Een paar jaar geleden beleefden mijn jongste en ik een spannend vakantiemoment toen ik een kunstwerk van de basisschool met een vroegere naam tentoonstelde. Ze zijn niet-binair, en het stoorde hen om die naam door de keuken te zien pleisteren.
Ik werd creatief en paste mijn favorieten aan: ik schrapte letters, knipte hoeken weg en vouwde randen naar achteren. Nu laat ik alleen favorieten zien, en ze staan op één muur die wordt gedeeld met onze adventskalender.
Onze adventskalender verandert naarmate ons gezin verandert
Eén jaar volgden de kinderen de adventskalender niet, dus deden we dat met de honden. Met toestemming van de auteur
Toen de kinderen klein waren, hadden we verschillende adventskalenders: één gevuld met snacks en één gevuld met speelgoed. Eén jaar was er Disney Tsum Tsum, er was Lego “Star Wars”, en toen waren er sokken. Een paar jaar geleden was niemand echt geïnteresseerd en kochten we het voor de hond.
Tegenwoordig is onze adventskalender een betekenisvolle traditie. Hetzelfde gebeurt elk jaar, en dit jaar hielp mijn jongste met het kopen van snoep, wat hopelijk het begin markeerde van een nieuwe traditie.
Onze kinderen zijn hun eigen tradities begonnen
Onze kinderen hebben zich ons vakantiedorp eigen gemaakt. Met toestemming van de auteur
Toen ze op de universiteit zat, begon mijn stiefdochter jaarversieringen te maken met gekke foto’s van zichzelf. Het perfecte cadeau met een beperkt budget – goedkoop en betekenisvol.
Nu is ze moeder, getrouwd en richt ze haar eigen huis in. Elk jaar plaatsten mijn man, de twee jongste kinderen en ik elf versieringen die hij maakte in de boom: de zijne met een Chipotle-burrito, de zijne met een sneeuwbol en die van hem met zijn zoon.
Een paar jaar geleden kwam onze oudste logeren terwijl zijn partner de stad uit was. Ik heb hem en zijn twee jongere broers en zussen de leiding over het vakantiedorp gegeven.
Toen ik mijn jongste door hun speelgoed hoorde snuffelen, wist ik dat dit vakantiedorp een andere sfeer zou uitstralen dan voorgaande jaren. Lego-minifiguren, Power Rangers en verschillende superhelden zaten op feestdaken en verstopten zich in de sneeuw.
Elke fase van het leven van onze kinderen krijgt een nieuwe betekenis. Soms eindigt het met een mijlpaalgebeurtenis, zoals een rijbewijs, bruiloft of afstuderen, als herinnering om even te stoppen en van het moment te genieten.
Met de feestdagen zijn er geen grote evenementen om je mentaal voor te bereiden op verandering. Geleidelijk aan werden de dingen anders: voorbij waren de dagen van knutselen in de klas tijdens de feestdagen en grote groepen die de boom versierden. Nu knutselen van hondenopvang, Christmas Tweve en Spider-Man in het dorp. En ik vind het leuk.
