De gewaagde operatie die Machado uit Venezuela haalde: NPR

RIO DE JANEIRO, Brazilië – Het is een buitengewone prestatie om de Nobelprijs voor de Vrede te winnen. Maar voor de winnaars van dit jaar was het bijwonen van de ceremonie een prestatie op zich.

María Corina Machado heeft ruim een ​​jaar ondergedoken gezeten nadat haar oppositiebeweging president Nicolás Maduro bij de verkiezingen van vorig jaar had verslagen – een stemming die algemeen als frauduleus wordt beschouwd. Om hem uit Venezuela en veilig naar Oslo te krijgen, was een operatie nodig die een thriller waardig was.

In het middelpunt van de missie staat Bryan Stern, veteraan van de Amerikaanse Special Forces, de bebaarde en breedgeschouderde oprichter van de organisatie. Stichting Grijze Stier Redding. Stern en een team van Amerikaanse militaire veteranen hebben honderden extracties over de hele wereld uitgevoerd. Maar deze, zei hij, was anders.

“Hij is na Maduro de populairste persoon op het westelijk halfrond”, zei hij. “Vanwege die handtekening maakt dat deze operatie zo lastig.”

Stern en zijn team hadden slechts een week om Machado’s ontsnapping te plannen, een missie die ze Operatie Golden Dynamite noemden – verwijzend naar Alfred Nobel, de grondlegger van de Vredesprijs die ook het dynamiet uitvond.

De landroute was onbegaanbaar; er waren te veel controleposten waar hij kon worden geïdentificeerd. Daarom besloten ze om over zee te verhuizen.

Maar ze moeten voorzichtig zijn. Het Amerikaanse leger heeft een aanzienlijke aanwezigheid voor de Venezolaanse kust opgebouwd, waarbij de afgelopen maanden bijna twintig vermoedelijke schepen voor het smokkelen van verdovende middelen zijn vernietigd en minstens 87 mensen zijn omgekomen. Stern wilde de details niet bespreken, maar zei dat hij had samengewerkt met Amerikaanse functionarissen die wisten dat ze in de regio zouden opereren.

Hij zorgde ervoor dat hij geen boten gebruikte die doelwitten konden worden. ‘Ik wil geen gigantisch schip met een grote motor die snel kan varen en de golven kan doordringen’, zei hij. “Dat is wat de verdovende middelen gebruiken – en het Amerikaanse leger blaast ze graag op.”

Toen stuitte hun plan op een ander probleem: Machado’s boot arriveerde nooit op het aangewezen ontmoetingspunt in de Caribische Zee.
‘Het was de bedoeling dat we elkaar halverwege zouden ontmoeten, maar toen dat niet lukte, zijn we omgedraaid en op hen afgekomen’, zei Stern.

In het pikkedonker, met golven van drie meter hoog die tegen de zijkanten van beide boten beukten en alleen zaklampen om hen te begeleiden, waren de zenuwen gerafeld. Elk bemanningslid is bang dat de ander een kartellid, een overheidsagent of erger kan zijn.

“Ik kan een Maduro-man zijn, ik kan een kartelman zijn – wat dan ook”, zei Stern. “Iedereen is nerveus als ze elkaar midden in de nacht op zee benaderen. In golven van 3 meter hoog? Het is eng.”

Eindelijk, toen ze dichtbij genoeg waren om elkaar te kunnen horen, klonk er een stem van de overkant van het water.

‘Ik ben het, Maria!’

Stern sleept hem het schip op. Met de wind in hun voordeel verliep de laatste etappe naar het Caribische eiland – dat hij niet wilde noemen, maar naar verluidt Curaçao is – soepel. Er stond een privévliegtuig klaar om hem de rest van de reis naar Oslo te brengen.

Stern zei dat Machado sterker was dan de hardnekkige veteranen die hem hielpen ontsnappen.
“We mopperden en klaagden allemaal – het was koud, het was nat, we hadden honger, het was donker”, zei hij. “Hij heeft niet één keer geklaagd.”

Stern gaf toe dat hij een beetje verrast was door Machado. Hij volgt zijn strijd voor democratische verandering door de jaren heen. Hij ging er altijd van uit dat de ‘IJzeren Dame’ van Venezuela die bijnaam verdiende vanwege haar politieke standvastigheid. Maar na die avond zei hij dat er meer was.

‘Hij is koppig,’ zei hij lachend. “Behoorlijk geweldig.”