FTC tegen wetsovertreders: vertrouw niet op een faillissement

Recente beslissing van een faillissementsrechter in Florida benadrukt het vasthoudende team binnen het Bureau of Consumer Protection van de FTC. Maar laten we eerst de tijdmachine op 2008 zetten, toen de FTC een schikking sloot met BlueHippo, een computerfinancieringsbedrijf dat elektronica aanbood aan consumenten met “minder dan perfect krediet, slecht krediet, geen krediet.”

De FTC heeft BlueHippo aangeklaagd wegens een aantal illegale praktijken, die vooral verband houden met het terugbetalingsbeleid van het bedrijf. De beklaagden schikten de zaak en kwamen overeen om consumenten een schadevergoeding van $ 5 miljoen te betalen. Maar een jaar later stapte de FTC opnieuw naar de rechtbank en beweerde dat BlueHippo het bevel had geschonden door de voorwaarden van haar terugbetalingsbeleid niet duidelijk openbaar te maken. Volgens de FTC beweerde BlueHippo, in plaats van consumenten terug te betalen, ‘winkelkrediet’ aan te bieden, maar maakte niet bekend dat er belangrijke voorwaarden aan verbonden waren. Consumenten zijn pas op de hoogte van dit belastende beleid als ze proberen hun ‘krediet’ te gebruiken, maar BlueHippo vertelt hen dat ze eerst meer geld moeten uitgeven. Als gevolg hiervan betaalden ruim 55.000 mensen geld aan BlueHippo, maar kregen er niets voor terug.

De rechter willigde de minachtingsmotie van de FTC tegen Joseph Rensin, CEO van BlueHippo, in, maar kende slechts $ 609.000 aan schadevergoeding toe. Nadat de FTC in beroep was gegaan, maakte het Amerikaanse Hof van Beroep voor het Tweede Circuit de zaak ongedaan en verwees het terug naar de rechtbank, die vervolgens een procedure inging. het vonnis tegen de heer Rensin bedroeg $13,4 miljoendoor de rechtbank vastgestelde financiële verliezen die consumenten lijden als gevolg van de regeling.

De heer Rensin weigerde de boete voor minachting te betalen, en volgens de FTC probeerde hij deze te vermijden door faillissement aan te vragen. Op dat moment stapte het faillissementsteam van de FTC tussenbeide. Tijdens de hoorzitting voor de faillissementsrechter betoogde de heer Rensin (onder andere) dat hij niet op de hoogte was van bepaalde aspecten van het terugbetalingsbeleid van zijn bedrijf en dat zijn bedrijfsadvocaat verantwoordelijk was voor die aspecten – getuigenissen die de rechtbank uitdrukkelijk als niet geloofwaardig verwierp.

De heer Rensin verklaarde ook dat 13,4 miljoen dollar van zijn schuld bij faillissement zou kunnen worden kwijtgescholden. De FTC was het daar niet mee eens en citeerde de bepaling uit de wet dat een schuld niet kan worden kwijtgescholden “zolang deze is verkregen door… valse voorwendselen, valse verklaringen of daadwerkelijke fraude….” De faillissementsrechter meende: “Wat wordt bedoeld met een ‘vals voorwendsel’ in de context van § 523(a)(2)(A) is gedefinieerd als ‘een valse verklaring of handeling die bedoeld is om een ​​valse indruk te creëren en te koesteren.’” U zou dit moeten lezen. Memorandumadvies voor details, maar het Hof concludeerde dat consumenten “vertrouwden op wat BlueHippo hen vertelde, wat zeer misleidend was en een frauduleuze verkeerde voorstelling van zaken en verhulling vormde.”

Het faillissementsteam van de FTC voerde ook aan dat er een aanvullende bepaling van toepassing is: § 523(a)(6), die “een individuele schuldenaar niet ontslaat van enige schuld… voor de opzettelijke en kwaadwillige schade die de schuldenaar heeft toegebracht aan een andere entiteit of aan de eigendommen van een andere entiteit.” De faillissementsrechter concludeerde dat de FTC “aan haar taak voldeed door te bewijzen dat de acties van de heer Rensin onrechtmatig en zonder geldige reden waren en dus een misdaad vormden in de zin van § 523(a)(6). De heer Rensin gebruikte BlueHippo om een ​​reeks transacties uit te voeren die bedoeld waren om consumenten te bedriegen met als doel de schatkist van BlueHippo te vullen. Er valt niets te verdedigen tegen zijn daden.”

Bovendien oordeelde het Hof: “Op basis van het geloofwaardige bewijsmateriaal dat in deze zaak werd toegegeven, heeft de heer Rensin niet alleen deelgenomen aan deze fraude, maar heeft hij ook BlueHippo geleid en begeleid bij elk van zijn acties in verband met deze fraude.” De rechtbank stelde het als volgt:

Als kapitein van het schip, die niet alleen direct toezicht had, maar ook routinematig operationeel betrokken was bij elk aspect van de zaken die relevant waren voor deze fraude, en met volledige kennis van de financiële winsten die uit de fraude voortkwamen, in een tijd dat BlueHippo krap bij kas zat, kan er geen twijfel over bestaan ​​dat de heer Rensin de hele zaak leidde.

De impact van het besluit is dat de FTC haar inspanningen kan voortzetten om geld terug te vorderen van consumenten die schade hebben geleden door de praktijken van BlueHippo. Maar zelfs in dit tussenstadium levert deze zaak twee belangrijke herinneringen op: 1) Het is onverstandig voor bedrijven en bedrijfsfunctionarissen om aan te nemen dat een faillissement hen zal beschermen tegen de financiële gevolgen van hun illegale acties tegen consumenten; en 2) Als het nodig is om een ​​gedaagde naar de faillissementsrechtbank te volgen om de belangen van de consument te beschermen, heeft de FTC een ervaren team klaar staan ​​om daarheen te gaan.