Ik verloor alles in 2007, in het begin recessie. Ik was pas 23 jaar oud en werd plotseling dakloos.
Ten eerste verloor ik van de ene op de andere dag mijn baan. Zonder inkomen heb ik moeite met het vinden van een nieuw appartement – slechts enkele dagen nadat ik uit mijn oude huis was verhuisd. Ik heb alleen een auto en een paar dozen.
Gelukkig had mijn toenmalige vriend familieleden die zijn gereedschapsschuur tot woonhuis hadden verbouwd. Tijdelijk onderdak is een kleine ruimte: onbeleefd, naakt en vernederend.
Ik herinner me dat ik mezelf op een ochtend afvroeg toen ik stond te ledigen draagbaar toilet: “Wat zal er van mijn leven worden?”
Ik heb het gevoel dat ik gefaald heb, maar eigenlijk ben ik nog maar net begonnen.
De gereedschapsschuur was nauwelijks bewoonbaar, maar het lukte me om er werk van te maken
Het magazijn zelf stelt niet veel voor. Het gezin verplaatste alle apparatuur en legde een tapijt op de vloer om het comfortabeler te maken. Vervolgens heb ik een matras op de vloer gelegd.
Ze hebben ook vinyl op de muren geplakt, zodat het niet al te veel op een gereedschapsschuur lijkt. In de hoek staat een klein draagbaar toilet dat ik elke dag kan gebruiken en legen.
De plek was nauwelijks bewoonbaar, maar omdat ik geen stabielere plek kon vinden om te wonen, voldeed het een jaar lang aan mijn behoeften. Ik ben eindelijk verhuisd nadat ik een fulltime verkoopbaan.
Dat jaar leerde ik alles wat ik nodig had om een bedrijf te starten
Ik heb geleerd elke dollar te waarderen en te laten tellen, mijn vaardigheden in te ruilen voor diensten, zonder schaamte om hulp te vragen en creativiteit boven kapitaal te waarderen.
De auteur (niet afgebeeld) heeft een jaar in een schuur gewoond. NataKor/Getty Images
Eindelijk, toen ik aan de eerste begon e-commerce bedrijf jaren later had ik geen startkapitaal of veelbelovende investeerders om te investeren. Ik heb iets waardevollers: de kennis en het vermogen om vanaf nul op te bouwen. Ik was degene die de ervaringen die ik tijdens de laagste seizoenen van mijn leven had opgedaan, overbracht naar mijn bedrijf, en dat voelde gemakkelijker.
Ook mijn kijk op ondernemen is veranderd. Ik zag zakelijke problemen niet meer als noodsituaties. Een klant verliezen is immers niets vergeleken met alles verliezen. Het mislukken van een productlancering is geen probleem.
Ik heb gefaald en ben er weer bovenop gekomen, dus niets kan mij ervan weerhouden mijn bedrijf helemaal opnieuw op te bouwen.
Ik heb geleerd dat het laagste punt het sterkste fundament is
Aanvankelijk probeerde ik mijn leven op te bouwen op de fundamenten van een stabiele baanconventioneel succes en de goedkeuring van anderen. De stichting stortte echter in 2007 in.
Toen ik in een gereedschapsschuur ging wonen, besefte ik dat je op een fragiel fundament niet iets blijvends kunt bouwen. Ik wist dat ik dingen anders moest doen.
Toen ik begon met het opbouwen van mijn bedrijf, was het gebaseerd op onafhankelijkheid, niet op werkzekerheid; vaardigheden, geen referenties; duurzaamheid, geen comfort; en doelstellingen, niet salarissen.
De basis is sindsdien sterk gebleven, zelfs te midden van de COVID-pandemie. neergang van de marktof een persoonlijke crisis zou mijn nieuwe fundament kunnen vernietigen.
Van opslag van apparatuur tot lesgeven aan anderen
Veerkracht betekent niet dat je nooit zult vallen; het gaat over opstaan na het vallen. Momenteel run ik meerdere bedrijven. Ik presenteer ‘Founder’s Story’, een podcast die miljoenen ondernemers over de hele wereld bereikt. Ik schreef het boek samen met mijn vrouw, wat voor mij een droom was die uitkwam.
Ik zal mijn gereedschapsschuur nooit vergeten, omdat ik trots ben op wat het heeft opgeleverd en op de lessen die ik daaruit heb geleerd. Elke succesvolle ondernemer die ik ken heeft zijn eigen versie van het verhaal: een mislukte start, ontslagen worden, emigreren met niets. Succesvolle ondernemers zijn niet degenen die tegenslagen uit de weg gaan; zij zijn degenen die van hen leren.
Je tegenslag is niet het einde van je verhaal. Het was het begin van je comeback.
