1. De Club Reggae Nights van je ouders uit de jaren zeventig en tachtig spelen zeker een centrale rol in deze collectie. Hoe heeft het opnieuw bekijken van die geschiedenis uw ontwerpproces voor Carhartt WIP gevormd?
Voor mijn Carhartt WIP-samenwerking zijn de verhalen en voorouders van mijn ouders en de cultuur die mijn werk inspireert de belangrijkste inspiratiebron.
Ik keek naar de geschiedenis en achtergrond van mijn voorouders, evenals naar het verhaal van mijn ouders die elkaar ontmoetten en een van de eerste reggaeclubs in Schotland oprichtten van 1978-1982, wat een groot deel van mijn familiegeschiedenis is. Een groot deel daarvan is wat mijn ouders deden: het ondersteunen van basismuziek, het ondersteunen van verschillende artiesten, het promoten en DJ-en in de geluidssysteemcultuur; waar mijn vader DJ was en zijn eigen geluidssysteem bouwde.
Ik ben erg blij dat dit in deze collectie is vertaald via de kleuren, stoffen, prints en badges. Terwijl we de collectie lanceren, De campagne bereikt echt verschillende gemeenschappen over de hele wereld, waarbij zowel muziek- en grassrootsprojecten wereldwijd worden ondersteund als de verschillende DJ’s en artiesten die in de campagne voorkomen. Alles voelt 360 graden en ik ben zo opgewonden om dit verhaal te kunnen vertellen
2. Het project heeft diepe wortels in de gemeenschap, van platentassen gemaakt met de breihoepels van je moeder tot campagnefoto’s bij de Peckham Liberal Club. Waarom is het belangrijk voor u om deze gemeenschapsbanden te benadrukken in wereldwijde mode-samenwerkingen?
Ik heb altijd al meer willen praten over het brei- en haakwerk van mijn moeder. In deze collectie passen we een techniek toe waarbij we gebreide stalen creëren, gedrukt op Carhartt WIP katoenen canvas. Dit werd het belangrijkste textiel voor de sterke samenwerking tussen mosterd, marineblauw en groen.
De collectie spreekt over het idee van handwerk en zelfs als we het toepassen op een werkkledingproduct, dat door verschillende leeftijden en verschillende mensen gedragen zal worden, heeft het een verhaal over de voorouders van mijn familie. Dit geldt vooral voor mijn moeders kant, die helemaal bezig is met breien en haken, wat ook een groot deel van de Schotse cultuur uitmaakt. Enkele van de eerste dingen die mijn moeder voor mijn vader en mij of voor de uitgebreide familie maakte, waren met de hand gebreide truien, mutsen en sjaals. Het voelde heel gaaf om dat in deze samenwerking te brengen.
Alles is goed doordacht en overwogen om ervoor te zorgen dat het echt authentiek aanvoelt. Mijn ouders speelden hun muziekavonden vaak in gemeenschapscentra en werkende mannenclubs. We filmden in kamers die vergelijkbaar waren met de locaties die zij kozen. Ik denk dat het een groot deel uitmaakt van de Britse identiteit en het DNA van grassroots-muziek en gemeenschapscentra. Dat is dus een van de redenen waarom we deze locatie hebben gekozen om te fotograferen.
