Dit brengt mij bij het tweede punt: Amerika staat niet hulpeloos tegenover deze veranderingen. In feite heeft de gemeenschap een enorme macht, in meer dan één opzicht.
Verborgen in het volle zicht, tussen de 132 miljoen Amerikaanse huishoudens, ligt een enorme onaangeboorde energiebron. Elk inefficiënt apparaat dat u vervangt, elk zonnepaneel en batterijopslag dat u installeert, of elk slim apparaat dat u programmeert om het energieverbruik enigszins te verminderen in tijden van piekenergievraag, voegen allemaal de broodnodige capaciteit toe aan het elektriciteitsnet.
Uit een analyse van Rewiring America, de non-profitorganisatie waar ik CEO ben, blijkt dat het op grote schaal renoveren van huizen in snelgroeiende staten als Texas, Florida en Arizona het elektriciteitsverbruik in woningen met ongeveer half. En die megawatts kunnen met veel minder tijd en moeite aangesloten blijven op het elektriciteitsnet en worden omgeleid dan nodig zou zijn om een traditionele energiecentrale te bouwen. Dit is uiterst (en schaalbaar) waardevol voor Amerikaanse bedrijven die de energie willen krijgen die ze vandaag nodig hebben om hun datacenters online te krijgen en concurrerend te blijven in de wereldwijde AI-race.
Dit is een baanbrekend idee: huishoudens als kritische energie-infrastructuur, die alleen door elektrificatie en verhoogde efficiëntie energie aan het elektriciteitsnet kan teruggeven. En dit moment van ongekende energievraag en een samenleving die door AI wordt getransformeerd, vereist een baanbrekende aanpak.
Momenteel dragen huishoudens die verbeteringen in de energiebesparing willen doorvoeren de kosten vooraf zelf. Degenen die over de middelen beschikken, kunnen in de beste apparatuur investeren en het meeste geld besparen: gemiddeld $2.000 per jaar, volgens gegevens gemodelleerd door Rewiring America. Ondertussen heeft een kwart van de huishoudens een laag inkomen meer dan 15% uitgeven hun inkomsten uit de energierekening. Ieder huishouden moet voor zichzelf zorgen en de welvaartskloof wordt groter.
Maar wat als we een nieuw model ontwerpen? Wat als we de acties van deze individuele huishoudens zouden behandelen als onderdeel van een breder sociaal pact? We kunnen onze energiesystemen herstructureren om gedeelde waarde te creëren door de kosten van deze individuele energie-infrastructuren te socialiseren.
Zo werkt het innovatieve model: Bedrijven die dringend elektriciteit nodig hebben, kunnen elektriciteit ‘kopen’ door rechtstreeks in huishoudens te investeren, waardoor de initiële kosten van elektrificatie worden gedekt en de efficiëntie wordt verbeterd en alle familie om er toegang toe te hebben. Bedrijven krijgen de extra elektriciteit op het net die ze nodig hebben om honderden datacenters van stroom te voorzien. Huishoudens krijgen apparatuur die beter werkt en besparen geld, ongeacht hun economische situatie. Iedereen krijgt gezondere lucht en een betrouwbaarder, betaalbaar elektriciteitsnet.
En misschien wel het allerbelangrijkste: we beginnen de machtsverhoudingen te verschuiven op manieren die niet alleen onze energiesystemen fundamenteel kunnen veranderen, maar ook onze economieën en samenlevingen.
