H
Hoe lang woon je al in Singapore?”
Dit is de vraag die taxichauffeurs mij hebben gesteld sinds ik bijna twintig jaar geleden uit New York aankwam.
In eerste instantie was het antwoord klein: slechts een jaar, daarna twee jaar.
Mijn man en ik hebben een tweejarenplan bedacht. Omdat we net getrouwd waren, zeiden we tegen onszelf dat dit een spannend hoofdstuk was in ons nieuwe leven samen. We lieten de dozen achter in de kelder van het appartement van mijn zus in Brooklyn, in de veronderstelling dat we snel terug zouden zijn om ze op te halen.
Maar naarmate steeds meer aantallen die deadline overschreden – vijf jaar, daarna tien jaar – begonnen de dozen langzaam te slinken.
Tegenwoordig zijn het niet alleen taxichauffeurs die vragen hoe lang we van plan zijn te blijven.
Mijn moeder vertelde hoe wij wonen ver wegnu inclusief zijn twee kleinkinderen. Mijn schoonfamilie herinnerde ons zachtjes aan de voordelen van een nauwere band. Iedereen lijkt te veronderstellen dat er een logische volgende stop is, een eindbestemming die eindelijk zin zal geven aan alles.
Maar gaandeweg voelde Singapore niet langer als een hoofdstuk en begon het te voelen als een spiergeheugen. Ik verloor mijn tolerantie voor koud weer na jaren in de tropen. Terug in New York voelde het vreemd om iemands appartement binnen te lopen zonder zijn schoenen uit te doen.
Er zijn echter herinneringen dat mijn leven gefragmenteerd is. Als Amerikaan dien ik elk jaar Amerikaanse belastingen in – de VS zijn een van de weinige landen die vereisen dat hun burgers in het buitenland verblijven – een herinnering dat ik op verschillende plaatsen woon.
Mijn beide kinderen zien er erg verward uit als iemand vraagt: “Waar kom je vandaan?”
Nu steeds meer gezinnen in het buitenland wonen, zijn wij niet de enigen die deze vraag krijgen.
In 2024 zullen ongeveer 3,3 miljoen Amerikanen in het buitenland wonen – een stijging van 15% sinds 2010 – volgens schattingen van het Federal Voting Assistance Program, dat buitenlandse belastinggegevens, gegevens over de sociale zekerheid en censuscijfers verzamelt. Omdat Amerikanen zich niet hoeven te registreren als ze naar het buitenland verhuizen, is er geen officiële telling.
In deze serie hoor je mensen die zich op verschillende leeftijden, om verschillende redenen en in verschillende stadia van hun verblijf in het buitenland hebben gevestigd, en die allemaal op hun eigen manier dezelfde vraag beantwoorden: waar is thuis eigenlijk?
