Recensie ‘Zootopia 2′: Disney’s meest effectieve geanimeerde vervolg is interessanter

Disney’s nieuwste animatiefilm, “Zootopia 2”, is een vervolg op die film Boxoffice-gigant uit 2016niet echt een politiek coming-of-age-drama, hoewel de inzet zeker somberder aanvoelt. De eliteleden van Zootopia zijn van plan hun territorium uit te breiden door bepaalde inheemse dieren te verdrijven uit gebieden die ze voor zichzelf willen claimen. En ze zullen het zonder weerstand doen door de rest van de bevolking ervan te overtuigen dat hun ontwortelde buren gevaarlijk zijn. Elke poging van de slachtoffers van dit onrecht om hun thuisland en waardigheid terug te winnen zal als een gewelddadige aanval worden beschouwd. Op zijn beurt zou iedereen die de kant van hun zaak koos, als een crimineel, een ontrouwe paria, worden gebrandmerkt.

Ondertussen lopen de spanningen binnen de rechtshandhaving op pandjeshuis Nick Wilde en Judy Hopps (ingesproken door Jason Bateman en Ginnifer Goodwin) – die in de vorige film Zootopia hebben gered van machtsbeluste wolven in schaapskleren – moeten hun compatibiliteit bewijzen nadat ze door hun roekeloosheid in de problemen zijn gekomen met Chief Bogo (Idris Elba). Misschien zijn hun persoonlijkheden te verschillend om een ​​dreamteam te vormen? Judy hecht boven alles waarde aan rechtvaardigheid, terwijl Nick overleving en comfort voorop stelt. In feite werd de vos met de das alleen politieagent omdat hij Judy leuk vond, niet omdat hij zich gehoorzaam voelde.

Het duwen en trekken stelt de kracht van hun band op de proef terwijl ze voorheen ongeziene gebieden van Zootopia bezoeken, waaronder een bezoek aan Marsh Market, waar de verschoppelingen wonen. Dit avontuur vond plaats terwijl ze op zoek waren naar Gary De’Snake (Naar Hoei Quan), een ratelslang die aan een heuptasje vastzit, en Pawbert Lynxley (Andy Samberg), de sociaal bewuste zoon van een rijke familie. Ze zijn op zoek naar bewijsmateriaal dat de reputatie van de reptielen in Zootopia zou kunnen ophelderen, die allemaal al tientallen jaren gedwongen zijn om aan de rand van de stad te leven.

Schrijver Jared Bush, die ook samen met Byron Howard regisseert (beiden terugkerend van de eerste “Zootopia”), duikt in Quan’s persoonlijke geschiedenis als immigrant wiens familie Vietnam moest ontvluchten om van Gary een stoere overlevende met een nobele ziel te maken. Laat het aan Disney over om een ​​gigantische slang er ronduit schattig uit te laten zien en aan Quan om die energie te matchen met zijn warme vocale prestaties. Naast nieuwe personages is de emotionele boog van Judy en Nick bezaaid met cameo’s van favoriete bitspelers uit het origineel (Flash, de luiaard; Mr. Big, de muis). Het beladen verhaal berooft Gary en Pawbert van meer tijd samen, zelfs als Bush effectieve manieren in het complot vindt om ondersteunende zoogdieren te laten zien.

Net als zijn voorganger is “Zootopia 2” visueel indrukwekkend, vooral gezien de breedte van personages en omgevingen die kijkers erin onderdompelen. In de aanwezigheid van nieuwe personages zoals de bezorgde Pawbert en de vriendelijke Gary, kan men het niveau van genuanceerde expressie waarderen dat de animators van Disney, die op het hoogste niveau van 3D CG-technieken werkten, konden bereiken.

Na enkele lukrake pogingen met “Bevroren” En “Moana” franchise, “Zootopia 2” zou de titel kunnen aannemen als Disney’s meest effectieve geanimeerde vervolg. Voor het grootste deel blijft de formule die first-timers tot status heeft gedreven ongewijzigd: een encyclopedie van dierenwoordspelingen, een vrolijk liedje van Shakira en een sluwe slechterik (in dit geval een Elon Musk-type wiens wanhopige behoefte aan goedkeuring niet met al het geld van de wereld te koop is). “Zootopia 2” komt echter als een uitbreiding met een sterkere aanpak en focus op volwassen ideeën. Dit is een film waarin de antagonisten bereid zijn te doden voor hun kwade doeleinden, en waarin de helden bereid zijn te sterven om de waarheid hoog te houden.

Hoe meer je echter leest over de actualiteit van de film, hoe duidelijker het wordt dat er een dissonantie bestaat tussen de artiesten die dit soort animatiefilms maken en het leiderschap van het bedrijf, dat onverminderd voortduurt. het aansturen van kunstmatige intelligentie En geef het op voor degenen die ‘wakkerheid’ betreuren. Die mensen vinden “Zootopia 2” misschien een beetje wakker. (Wie weet, misschien zullen Judy en Nick in de volgende aflevering hun rol bij het in stand houden van de politiestaat in twijfel trekken.) In onze vreemde wereld dient de ‘Zootopia’-franchise als een voertuig voor tot nadenken stemmende onderwerpen, verspreid via kleurrijke antropomorfe dieren.