De Dag van de Aarde werd voor het eerst gevierd op 22 april 1970, onder leiding van een rampzalige olieramp vorig jaar in mijn geboorteplaats Santa Barbara, Californië.
Sindsdien markeert de dag doorgaans een oproep tot actie, waarbij steden en bedrijven evenementen organiseren die gericht zijn op het opruimen van de planeet en het teruggeven aan Moeder Aarde.
Maar in een jaar dat te maken kreeg met de zwaarste aanvallen op de wetenschap en het milieubewustzijn, het is ook belangrijk om de aandacht te vestigen op inspanningen op federaal niveau om toekomstig onderzoek naar deze kwesties te ontmoedigen en bestaande onderzoeks- en bewijsmateriaal te elimineren.
Ian Morgan is een postdoctoraal onderzoeker bij de National Institutes of Health, waar hij zich richt op het bestuderen van antibacteriële resistentie. Maar het afgelopen jaar heeft zijn plannen, en die van zijn collega’s, op zijn kop gezet.
“De eenvoudigste manier om het te beschrijven is chaos. Het is absolute chaos voor iedereen”, vertelde Morgan me.
De NIH is een toponderzoeksinstelling die lange tijd wordt beschouwd als het kroonjuweel van wetenschappelijke en medische innovatie in de Verenigde Staten. Maar dat begon te veranderen toen de regering-Trump begon met een reeks bezuinigingen, ontslagen en de sloop van hele laboratoria. Minstens 1.300 wetenschappers bij de NIH verloren afgelopen voorjaar hun baan, en het agentschap kreeg de taak om ter waarde van 2,6 miljard dollar aan contracten te schrappen.
“Iedereen is het erover eens dat er met een nieuwe regering altijd veranderingen zullen zijn”, zei Morgan. “Het speelt zich op een heel ander niveau af. Veel van de veranderingen die plaatsvinden lijken op het punt te staan te gebeuren ontworpen om iets op te lossen.”
De NIH is slechts een van de tientallen onderzoeksinstellingen waarvan het werk zwaar onder druk staat. Tegen 2025 zullen ruim 10.000 postdoctorale experts op wetenschappelijke en aanverwante terreinen hun baan in de federale beroepsbevolking verliezen. volgens januari analyse door Wetenschap. Bij 14 onderzoeksinstellingen was het aantal vertrekkende medewerkers 11 tegen 1 groter dan het aantal nieuwe medewerkers.
Zoals ik al eerder heb geschreven, worden er op sommige banen en financieringen bezuinigd het stoppen van het verzamelen van kritische klimaatgegevens. Deze reductie lijkt van strategisch belang; ontworpen om de aandacht af te leiden van de onaangename realiteit van de klimaatverandering.
Deze bezuinigingen resulteerden ook in een verlies aan getalenteerde menselijke hulpbronnen in de VS, en hadden een dramatische impact op overheidsinstanties.
“De langetermijnschade aan het weer- en klimaatonderzoek die is gedaan is ernstig en het zal jaren duren om te herstellen”, vertelde Jeff Masters, die eerder als orkaanwetenschapper bij NOAA Hurricane Hunters werkte, mij. “We verliezen te veel wetenschappers en sleuteltalent op het gebied van weer en klimaat en verliezen een enorme hoeveelheid institutionele kennis.”
