Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Maneesha Panja, een 30-jarige productleider bij een kleine startup in Brooklyn, New York. Dit verhaal is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik ben opgegroeid in de jaren negentig en begin jaren 2000. Veel van mijn vroegste herinneringen aan technologie worden geassocieerd met ontdekking en opwinding. Ik weet nog dat ik de mijne kreeg De eerste iPod – dat was een groot probleem voor mij.
Naarmate ik ouder word, wordt mijn relatie met technologie complexer. In het begin waren sociale media geweldig omdat ik tijdens mijn studie verbonden kon blijven met mijn middelbare schoolvrienden.
Toen werd het geweldig. Sociale media gingen van iets dat ik voornamelijk gebruikte om in contact te blijven met vrienden, naar iets waar ik naar reikte, zelfs als ik dat niet wilde – of als ik onaangename emoties wilde negeren.
Het hebben van onbeperkte toegang tot alles, op elk moment, staat andere dingen in de weg die ik wil doen, zoals lezen of creatief schrijven.
Toch is het moeilijk om te doen mijn smartphone overhandigd. Het is handig voor het controleren van e-mail, het sms’en van vrienden en het zoeken naar een routebeschrijving. Ik werkte ook als productleider bij een kleine startup en kon mezelf niet volledig losmaken van de technologie. Applicatieblokkering en Mijn telefoon geblokkeerd werkte niet voor mij; ze voelen zich op gespannen voet met het ontwerp van het apparaat.
Welkomstbox van Offline Maand. Maneesha Panja
Ik hoorde over Offline Month, een programma dat ongeveer $ 75 kost, toen ze een telefoonvrij evenement hielden na een concert dat mijn man en ik bijwoonden. Dit programma zal helpen mijn contacten over te zetten naar een klaptelefoon, die ik een maand lang zal gebruiken met een groep mensen die ik persoonlijk ontmoet.
Mijn man en ik besloten allebei om ons in januari aan te melden, ook al waren we zenuwachtig. Hij en ik hadden verschillende doelen voor wat we uit het programma wilden halen, maar het kwam allemaal neer op dezelfde reden: we wilden onze kosten verlagen. scherm tijd.
Ik maak me zorgen over het uitnodigen van wrijving in mijn leven
Het programma biedt deelnemers een TCL-klaptelefoon met een camera, sms en toegang tot basisnavigatiehulpmiddelen. Maneesha Panja
Ik weet nog dat ik een week voordat we met het programma begonnen, tegen mijn man zei dat ik me er nog niet klaar voor voelde. Wat als we het nog een maand uitstellen?
Ik vroeg me af hoe ik mijn werk kon doen of door de stad kon navigeren zonder mijn smartphone. Ik vraag me af of ik die elementen van wrijving nu in mijn leven moet uitnodigen. Ondanks mijn twijfels besloot ik me in ieder geval voor de eerste sessie te engageren.
Ik was aangenaam verrast toen ik ontdekte dat de stomme telefoon die we via dit programma kregen – de TCL FLIP Go – er nog steeds een paar had Dezelfde faciliteiten als smartphones. Ik kan nog steeds mijn vrienden en familie sms’en, zelfs als ze een iPhone hebben. Ik heb toegang tot basisnavigatiehulpmiddelen zoals Google Maps. Zelfs de camera is verrassend goed voor een klaptelefoon. Voor mijn werk kan ik het gebruiken voor tweefactorauthenticatie via sms-codes voor bepaalde apps, zoals Google.
Panja maakte een selfie met zijn zus met zijn klaptelefoon. Maneesha Panja
Er waren nog wel wat ongemakken, die ik uiteindelijk als voordelen leerde zien. Ik moest bijvoorbeeld wennen aan het kopen en opladen van een OMNY-kaart om de metro te gebruiken, niet alleen tikken op mijn smartphone. Hierdoor heb ik meerdere keren mijn trein gemist.
Op een dag ging ik zitten, gefrustreerd en verveeld. De volgende trein die langskwam, was niet degene die ik nodig had. Ik keek naar de conducteur, die alleen maar glimlachte en naar me zwaaide, en ik zwaaide terug. Die menselijke connectie brengt mij zoveel vreugde.
Het is niet zo dat ik deze ervaringen nog nooit eerder heb gehad, maar het hebben van deze klaptelefoon geeft me de ruimte om die momenten te waarderen.
Ik heb nieuwe vrienden gemaakt en meer quality time met mijn man doorgebracht
Panja met haar vriendin (links) en haar man. Maneesha Panja
Offline Maand geeft ons suggesties om ons te helpen aanpassen leven zonder smartphone. Eén suggestie is om een ‘internetkamer’ te creëren, zoals de kamer die ik als kind gebruikte toen ik een gezinscomputer had. Ik kocht zelfs een printer en begon concepten van mijn schrijven af te drukken om ze handmatig te bewerken, in plaats van meer tijd achter de computer door te brengen.
Het beste deel van dit programma is de ingebouwde community. Mijn man en ik kregen twee vrienden, flipmates genaamd, die we minstens één keer per week ontmoetten, met de mogelijkheid om nog steeds rond te hangen.
Uiteindelijk werd ik goede vrienden met mijn flip-mates. We hebben samen veel uitstapjes gemaakt, waaronder één waarbij we allemaal op zaterdagochtend vroeg opstonden en naar het Transit Museum in Brooklyn gingen, omdat we daar nog nooit eerder waren geweest. Zodra we het museum verlieten, brak er een sneeuwstorm uit en we maakten allemaal foto’s met wegwerpcamera’s. Ik kan me de ervaring niet voorstellen zonder deze telefoon.
Panja maakte foto’s van zijn flipvrienden. Maneesha Panja
Een andere mooie herinnering was toen mijn man en ik naar East Williamsburg in Brooklyn gingen, waar we niet zo bekend mee waren. We verdwaalden op zoek naar een trein en kwamen terecht bij de bar waar we waren geweest. We besloten even langs te gaan en wat rond te hangen. We beseften dat we dat nooit hadden gedaan. Meestal plannen we de avond ervoor. Nee met behulp van een smartphone bracht zoveel spontaniteit en meer quality time in onze relatie.
Het programma nodigde ons ook uit om aan kunstprojecten te werken die we aan het eind konden presenteren, dingen die we wilden bereiken zonder de afleiding van smartphones.
Aan het einde van de maand hielden we een feest met een groot aantal bezoekers. Iemand leest een toneelstuk waaraan hij of zij heeft gewerkt. Sommigen maken films, anderen schrijven verhalen. Ik maak schilderijen. Het zijn visuele artefacten van de tijd die we samen doorbrachten, buiten onze telefoons.
Een klaptelefoon maakt mij minder angstig en meer gefocust
Panja houdt van de spontaniteit van het niet hebben van een smartphone, dus blijft hij bij zijn klaptelefoon nadat het evenement is afgelopen. Maneesha Panja
Nu ik klaar ben met het programma, heb ik besloten ermee door te gaan opvouwbare telefoon. Toen ik nog een smartphone had, betaalde ik een maandelijks abonnement van $ 24 voor een stomme telefoon die me toegang gaf tot de hardware en de telefoonlijn. Sinds het programma biedt TCL nu ook beperkte Uber-mogelijkheden, waardoor het voor mij nog makkelijker te gebruiken is.
Soms moet ik mijn smartphone nog steeds gebruiken voor mijn werk; Tweefactorauthenticatie kan voor bepaalde apps soepeler verlopen dan op mijn flip-telefoon. Toch heb ik al mijn apps verwijderd, behalve degene die ik echt nodig had voor mijn werk.
Sinds ik een klaptelefoon gebruik, voel ik me meer verbonden met mijn vrienden en familie dan ooit tevoren. Het is ironisch dat zoveel telefoons je vermogen om altijd beschikbaar te zijn verminderen. Ik bel mijn vrienden vaker. Ik heb tijd vrijgemaakt om ze persoonlijk te ontmoeten. Dat deed ik toen niet Ik heb een smartphone.
Panja zei dat het hebben van een klaptelefoon het leven tegenwoordig gemakkelijker maakt. Maneesha Panja
Een van de grootste veranderingen is mijn verminderde angst. Voorheen elimineerde het gebruik van mijn telefoon ongemakkelijke gevoelens zoals frustratie. Nu kan ik mijn emoties beter verwerken en kan ik beter omgaan met wat er in het leven gebeurt.
Ik heb ook geleerd om gevoelens van verlies of verveling positief te associëren, omdat ze tot meer creativiteit en verrassingen kunnen leiden. Op een dag was ik aan de Upper East Side en had ik wat tijd te doden. Ik belde een van mijn flip-vrienden die in de buurt woont voor aanbevelingen over wat te doen. Een uur later ontmoette hij me in de coffeeshop, en we praatten gewoon. De laatste keer dat ik zo iemand willekeurig ontmoette, was toen ik op de universiteit zat.
