Een paar jaar geleden, toen ChatGPT voor het eerst beschikbaar kwam, was de hype luid, en die van mij ook freelance klanten schreeuw het hardst. Hij belde me op een middag en verklaarde dat betaalde schrijvers tot het verleden behoorden, omdat deze nieuwe technologie in vijf minuten kon doen wat alle freelanceschrijvers in een maand konden doen.
‘Je had een ander beroep moeten kiezen,’ zei hij. Een paar maanden later heeft hij mij ontslagen.
Ik heb de laatste tijd veel aan die interactie gedacht, vooral na zeven maanden van mislukking zoeken naar een baan. Urenlang solliciteren had geresulteerd in tien sollicitatiegesprekken en geen vacatures.
Daardoor vroeg ik me af of ik op mijn 45e de arbeidsmarkt had verlaten. En als mijn vaardigheden niet meer relevant zijn, ga ik misschien terug naar school.
Hoe kwam ik op deze plek van vragen?
Een paar maanden geleden had ik een sollicitatiegesprek voor een administratieve baan bij een staatsuniversiteit. Daarnaast salaris en voordelenDe potentiële werkgever merkt op dat de baan de mogelijkheid zal omvatten om zes credit-uren aan universiteitscursussen per semester te volgen nadat de proeftijd is geëindigd. Dus met zes studiepunten per semester gedurende drie semesters zou ik het masterprogramma van 36 studiepunten in twee jaar kunnen voltooien. Dit lijkt geen slecht pad, ervan uitgaande dat ik wordt toegelaten tot een programma.
Maar mijn postdoctorale plannen omvatten nooit een masterdiploma. Ik wilde een baan als schrijver krijgen, en dat deed ik met alleen een BA. Ruim 20 jaar heb ik mijn BA-diploma gebruikt voor mijn hoofd- en nevenloopbaan.
Ik beschouw de graduate school als gewoon een andere school financiële lasten op lange termijn het zal zichzelf nooit terugbetalen.
Toch is het idee van een meester altijd nuttig. Veel van mijn vrienden en collega’s hebben er minstens één masterdiploma in iets, en door de jaren heen leek geen van beiden te lijden onder werk of kansen. Mijn vrouw ging op haar dertigste twee jaar terug naar de avondschool om lerares te worden, dus misschien was een soortgelijk pad ook voor mij de beste keuze.
Ik betwijfel of een ander diploma zou helpen
Eerlijk gezegd had de wens om weer naar school te gaan minder te maken met het feit dat ik stap 1 was in mijn midlife-carrièreplan, maar meer met de behoefte aan iets dat mijn angst en onzekerheid over de huidige arbeidsmarkt zou kunnen wegnemen.
Misschien helpt het terug naar school gaan mij dubbel: het verlichten van angst en het helpen ontwikkelen van mijn vaardigheden.
Maar zoals de afgelopen twee jaar is gebleken, zijn diploma’s hoger onderwijs en functiespecifieke opleiding maakt niemand immuun voor inkrimping of banenverlies in de huidige economie. Ik weet dit omdat te veel van mijn vrienden en collega’s negatief zijn beïnvloed door de huidige economie. DOGE komt voor sommigen van hen, tarieven komen voor anderen, en hun opleiding en ervaring lijken er niet zoveel toe te doen.
Blijkt dat mijn oude cliënt ongelijk had; we zouden allemaal verschillende beroepen moeten kiezen.
Ik ga vooruit
Uiteindelijk denk ik dat de beslissing om hoger onderwijs te gaan volgen succesvol zal zijn als je een plan hebt of je vaardigheden wilt uitbreiden. Ik weet niet zeker of ik degene ben.
Terug naar school gaan om een masterdiploma te behalen, zal mijn langdurige werkloosheidsprobleem waarschijnlijk niet oplossen.
Maar ik denk er nog steeds over na. Misschien moet ik binnenkort een beslissing nemen, want nu krijg ik advertenties voor deelname aan het Peace Corps op mijn feed. Hierdoor wordt het lastig om kinderen van school te halen.
