Dit essay maakt deel uit van Nieuw Amerikaans huisserie die huizen met meerdere generaties verkent.
Na 13 jaar huwelijk werd ik een alleenstaande moeder van mijn twee kleine kinderen. Ik wist dat mijn leven zou veranderen na mijn scheiding in 2024, maar ik begreep niet helemaal hoe snel en dramatisch die veranderingen zouden plaatsvinden.
Ons familiehuis ligt in East Hampton, New Yorkmaar technisch gezien is het niet de mijne. Ik ben samen met mijn man sinds ik 18 was, nadat ik van mijn ouderlijk huis in Connecticut naar zijn woning was verhuisd.
Van de auteur, Vanessa Gordon (midden), wonen drie generaties onder één dak, inclusief haar 12-jarige dochter Sarah. Jeremy Garretson voor BI
Het huis is een voorhuwelijks bezit. Dit betekent dat wanneer het huwelijk in 2024 eindigt, ook mijn vermogen om te blijven afneemt. Ik werd meteen geconfronteerd met de logistieke realiteit van opnieuw beginnen in een van de duurste groepen Postcode in dit land.
Ik moest snel een nieuw huis vinden voor mezelf en mijn kinderen van 12 en 8 jaar. Het werd ingewikkelder toen mijn ouders ook moesten verhuizen.
Ik ging op zoek naar een huis met strikte financiële beperkingen
Ik begon te zoeken naar een nieuwe Huis te huur in 2025 met de hulp van mijn zakenpartner, die ervaring heeft met huren in de Hamptons.
Het gezin woont op de eerste verdieping van dit huis in Hamptons. Jeremy Garretson voor BI
Als alleenstaande ouder van eind dertig en ondernemer in de evenementenplanningsbranche met wisselende inkomsten, had ik duidelijkheid nodig over wat ik me echt kon veroorloven. Ik stel strikte parameters in.
Ik heb minimaal drie slaapkamers nodig: één voor mij, één voor mijn twee kinderen en één flexibele kamer voor gasten of werkruimte. Ik ben op zoek naar een maximale maandelijkse betaling van $ 4.500, plus nutsvoorzieningen en extra’s, die ik comfortabel en zonder stress kan dragen. Ik wilde ook redelijke vierkante meters en een goede locatie.
Het niet op schaal getekende huisplan van de auteur laat zien hoe elke generatie zijn eigen ruimte kreeg. TWEE
Ik zat met mijn zakenpartner in een park Oost-Hampton en begon mijn telefoon af te zoeken naar vertrouwde mensen die iemand hadden of kenden die hun huis buiten het seizoen in de Hamptons huurde.
Wonder boven wonder vond ik een vriend die hun huis in de Hamptons huurde en een maandelijkse huur kreeg die binnen mijn grenzen lag.
De Gordons genieten ook van een achtertuin in patiostijl. Dit appartement beschikt over een buitenkeuken. Jeremy Garretson voor BI
Ik heb het huis dezelfde dag bezocht en het was meteen verkocht: keuken, woonkamer, eetkamer, drie slaapkamers, inclusief fitnessruimte en sauna.
En het huis van 2200 vierkante meter ligt op loopafstand van het dorp.
Een tijdelijke verhuizing van mijn ouders zat niet in het plan
Mijn auto viel plotseling uit door een mechanisch defect. Het was een totaal verlies. De reparatiekosten zijn onredelijk in verhouding tot de waarde. Plotseling zat ik in een nieuw huis zonder betrouwbaar transport voor mijn kinderen en mij.
Gezinnen met meerdere generaties leven graag samen dankzij de extra voordelen. Jeremy Garretson voor BI
Ik heb hulp nodig met basisbehoeften zoals winkelen, nutsvoorzieningen en ervoor zorgen dat mijn kinderen van en naar naschoolse activiteiten komen.
Toen kwamen mijn ouders tussenbeide, wat leidde tot de start van ons huishouden met meerdere generaties – minder dan drie maanden nadat ik was verhuisd. Op de leeftijd van 80 en 74 jaar boden ze aan om voor de lange termijn bij ons te blijven terwijl ze hun huis in Connecticut behouden.
Deze regeling was oorspronkelijk bedoeld als tijdelijk. Ik dacht dat dit een manier zou zijn om mijn nieuwe leven als alleenstaande moeder te stabiliseren terwijl ik me in mijn nieuwe huis vestigde. En het leven onder één dak met drie generaties heeft ons gedwongen onze manier van leven te reorganiseren.
Drie generaties onder één dak betekent drie verschillende manieren van leven
De woonkamer is een gemeenschappelijke ruimte. Jeremy Garretson voor BI
Mijn ouders logeren gemiddeld 10 dagen per maand bij mij.
Vanaf het begin was er weinig wrijving. Gelukkig hebben we waar nodig op organische wijze grenzen gecreëerd. Zelfs in gemeenschappelijke ruimtes zoals de keuken, bijkeuken en koelkast.
Mijn ouders hadden een eigen deel van het huis dat onafhankelijk aanvoelde, inclusief secundaire slaapkamer en woonkamer. Hoewel de woonkamer gemeenschappelijk is, gebruiken mijn ouders deze het meest.
De derde slaapkamer is van mij en is multifunctioneel. Ik heb er een fitnessruimte en een speciale werkruimte van gemaakt. Er is ook een bed waar ik in kan slapen, maar soms slaap ik in de woonkamer als mijn ouders het niet gebruiken.
De gemeenschappelijke ruimte is de keuken en eetkamer, onze samenwerkingsruimte. Het diner wordt feestelijker en leuker.
Mijn kinderen hebben consistenter toegang tot mijn ouders en hun grootouders. Ik heb regelmatig een emotionele reserve voor de moeilijke gesprekken en uitdagingen die met echtscheiding gepaard gaan.
De aanwezigheid van mijn ouders helpt me ook financieel, omdat ze me helpen slimme financiële beslissingen te nemen, zoals welke autoverzekering ik moet kopen. Ze helpen ook met brandstof en boodschappen.
Het veranderde ook de manier waarop ik over ‘thuis’ denk.
Voordat mijn ouders bij mij introkken, was het gezin verbonden met het huwelijk, partnerschap en stabiliteit waarvan ik aannam dat die wel stand zouden houden, misschien zelfs als ons huwelijk geen stand zou houden.
Multigenerationeel leven helpt de auteur om voor haar kinderen te zorgen, inclusief haar zoon, die 8 jaar oud is. Jeremy Garretson voor BI
Nu voelt het huis meer opzettelijk aan. Door tijdens deze periode van mijn leven bij mijn ouders te wonen, heb ik geleerd dat onafhankelijkheid niet altijd opsluiting betekent. Ondersteuningssystemen kunnen van strategisch belang zijn. Multigenerationeel leven hoeft niet noodzakelijkerwijs een stap achteruit te zijn.
Beschouw ik deze woonsituatie als permanent? Nee. Zullen mijn ouders in de toekomst bij mij wonen? Mogelijk. Dit maakt nu deel uit van een langetermijngesprek, omdat we hebben gezien dat we samen kunnen functioneren – onvolmaakt, op liefdevolle manieren.
Een scheiding dwong me een nieuw hoofdstuk in te gaan, maar de aanwezigheid van mijn ouders gaf mijn kinderen consistentie en mijn ouders een groter gevoel van doelgerichtheid. Het gaf mij ook de kans om te hergroeperen en financieel weer op te bouwen.
