Een ‘slechte’ vader sloot zijn twee jonge kinderen op in het huis en liet hen in de steek terwijl ze drugs gebruikten en videogames speelden
Een vijfjarig meisje stierf van de honger in een ‘gruwelhuis’ na maandenlange verwaarlozing door haar vader, die de kinderen opsloot zodat hij vrijelijk drugs kon gebruiken en videogames kon spelen.
Robert Buskey Jr., 35, bekende in januari schuldig te zijn aan doodslag en de criminele verkoop van een gereguleerde stof aan een kind. Hij is nu veroordeeld tot 27 jaar tot levenslang in de gevangenis.
De autoriteiten werden op 14 april 2024 naar het huis van Buskey geroepen. Toen ze aankwamen, vonden ze het lichaam van een niet-reagerend en ernstig ondergewicht klein meisje opgesloten in de slaapkamer, zijn dochter Charlotte. De eetkamer in het ‘betreurenswaardige’ huis bevatte een geïmproviseerde kooi waarin het driejarige kind van Buskey werd vastgehouden.
Volgens een stelling van het districtsprocureurkantoor van Schenectady County waren Charlotte en haar broer maandenlang verwaarloosd en ondervoed, en volledig buitengesloten. wereld. De broers en zussen zagen geen familie meer, gingen niet naar doktersafspraken en gingen nooit naar school.
“Hun wereld kromp ineen tot het beperken van het ellendige huis van meneer Buskey, en uiteindelijk, voor Charlotte, de grenzen van haar slaapkamer waar meneer Buskey haar en Jackson in zijn kooi hield, zodat meneer Buskey drugs kon gebruiken, videogames kon spelen en niet gestoord kon worden door zijn kinderen”, aldus de verklaring. “De kinderen van meneer Buskey voelden zich uiteindelijk niet eens op hun gemak bij elkaar.”
De autoriteiten merkten verder op dat Buskey een slot aan de buitenkant van Charlotte’s slaapkamerdeur had geïnstalleerd, dat hij vervolgens met tape verstevigde nadat hij ontdekte dat Charlotte kon ontsnappen door aan de deur te schudden. Hij had geen echt bed om in te slapen; in plaats daarvan kreeg hij een ‘pack n play’ zo klein dat hij zich in een foetushouding moest oprollen.
“Het was daar dat Charlotte haar laatste dagen doorbracht, verlaten en opgesloten in haar kamer door haar vader”, aldus de verklaring. ‘Hij had geen eten, geen water, geen contact met wie dan ook, zat in een tas en speelde, werd daar achtergelaten om te sterven, en dat deed hij ook. En hij stierf in een huis vol voedsel, inclusief dozen met voedsel vlak buiten zijn afgesloten slaapkamer.’
Toen Charlotte werd gevonden, was ze zo uitgedroogd dat haar ogen in haar schedel waren gezonken. Zijn autopsie onthulde dat hij niet alleen in een staat van ernstige uitdroging verkeerde, maar dat zijn lichaam volledig verstoken was van voedsel.
Buskey werd ook beschuldigd van de verkoop van verdovende middelen nadat haar twee kinderen positief testten op cocaïne. Volgens de staatswet omvat de ‘verkoop’ van drugs ook het toedienen van de drug. Naast dat hij schuldig pleitte aan moord, pleitte Buskey ook schuldig aan het geven van verdovende middelen aan zijn driejarige zoon.
Bij zijn veroordeling op 3 april verontschuldigde Buskey zich voor zijn daden en nam hij de verantwoordelijkheid op zich. ‘Ik heb het verdiend’, zei hij in de rechtbank, per WGRB. “Ik begrijp waarom ik hier terecht sta. Ik begrijp de reden waarom iedereen mij als een monster beschouwt.”
Districtsadvocaat Robert M. Carney verklaarde: “In een tijdsbestek van 36 dagen reageerde de gemeenschap op twee gruwelijke moorden op jonge kinderen. Een van hen, Halo Branton, een baby van elf maanden, werd op 9 maart 2024 in een afvoergat op de GE-campus gedropt en achtergelaten om door onderkoeling te sterven door toedoen van haar moeder.
“Op 14 april 2024 werd de politie naar het huis van Robert Buskey aan Elmer Avenue geroepen om zijn 5-jarige kind, Charlotte, te vinden, dat hij in haar slaapkamer had begraven totdat ze stierf door uitdroging en honger.
“Geen van deze ouders was waarschijnlijk van plan de dood van hun kind te veroorzaken, maar beiden toonden de ongevoeligheid en boosaardigheid die nodig zijn om veroordeeld te worden voor verdorven moord. Zoals elk kind moeten deze twee onschuldige kinderen van ouders gehouden hebben die in beide gevallen niets om hen gaven.”
