Als je nog maar een paar woorden van dit verhaal kent, maar al de drang voelt om te klikken of te swipen of een andere activiteit te starten, zal ik niet beledigd zijn. De aandachtsspanne van mensen is de afgelopen jaren drastisch afgenomen.
Sommige schooldistricten in het hele land proberen dat mogelijk te maken door een verbod op mobiele telefoons in klaslokalen in te voeren – en sommige van die programma’s werpen vruchten af.
Twee jaar nadat telefoons werden verboden in een naamloos groot stedelijk schooldistrict in Florida, testscores aanzienlijk gestegendeels omdat studenten zich beter kunnen concentreren op het werk dat voor hen ligt. En er is een recent onderzoek onder openbare scholen in Ohio gebleken 68% van de schooldirecteuren zegt dat studenten nu ruim 20 minuten aan één opdracht kunnen werken zonder een korte digitale pauze nodig te hebben.
Het verbieden van mobiele telefoons op school is echter één ding. Het beperken ervan in de echte wereld is onpraktisch. En dat betekent dat de aandachtsspanne bij volwassenen blijft afnemen.
Eekhoorn!
Onderzoeker Gloria Mark, die menselijke aandacht bestudeert aan de Universiteit van Californië, Irvine, ontdekte in 2004 dat de gemiddelde persoon zich ongeveer tweeënhalve minuut op één scherm concentreert. In 2016 werd deze periode teruggebracht tot 47 secondenreductie van ongeveer 69%.
Met andere woorden: we jagen tegenwoordig allemaal op glimmende voorwerpen. En dit is een trend die waarschijnlijk niet zal keren. Het kan zelfs nog erger zijn.
We worden tenslotte aangevallen door afleidingen. De aantrekkingskracht van dopamine-voedende sociale media-threads roept ons voortdurend op. E-mail, Slack en Discord pingelen meteen als we de stroom binnenkomen. Nieuws en tv-programma’s, maar ook films, bevatten snel wisselende beelden, waardoor ons concentratievermogen verder wordt verzwakt. AIondertussen, is invloed ons vermogen om kritisch denken.
Op het werk is het nog erger. Microsoft ontdekte in zijn Work Trends Index 2025 dat de gemiddelde kantoormedewerker afgeleid is elke twee minuten. De gemiddelde medewerker ontvangt 92 e-mails per dag (en dan is je persoonlijke e-mail nog niet meegerekend), en daarnaast gemiddeld 153 Teams-berichten per werkdag. Voeg daar vergaderingen en je circadiane ritme aan toe, dat je natuurlijke piekmomenten reguleert, en we zouden allemaal in de problemen komen.
We zijn echter niet voorbestemd om vernietigd te worden, zegt Mark. In zijn boek Aandachtsspanne: een baanbrekende manier om balans, geluk en geluk te herstellen Productiviteithij verandert de mythen rond aandacht door te laten zien dat net zoals je niet voor onbepaalde tijd aan fysieke activiteit kunt deelnemen, het ook onmogelijk is dat je hersenen zich voortdurend kunnen concentreren. En een deel van dat mentale afdwalen is niet slecht.
“Het blijkt dat zinloze activiteiten zoals het spelen van eenvoudige spelletjes ons niet alleen een tijdje gelukkig maken”, zei hij schrijven. “Strategisch gebruikt, kunnen deze activiteiten ons ook helpen onze overtollige mentale hulpbronnen aan te vullen en nieuwe ideeën te laten ontstaan.”
Maar als je je zorgen maakt, ben je op weg om het menselijke equivalent van Dug, de Golden Retrievers zijn snel afgeleid van Pixar Naar de topdaar zijn hulpmiddelen voor train je hersenen opnieuwondanks de dagelijkse aanvallen waarmee u te maken krijgt, op uw concentratievermogen.
Voordelen van boeken
Ten eerste wil je ook wat fysieke afstand creëren tussen jou en je telefoon. Als je er niet bij kunt, is de kans kleiner dat je een catastrofe meemaakt en je hersenen afleidt.
De beste methode is echter om verder te lezen. Neuroloog Maryanne Wolf mening dat het fysieke leesproces onze hersenen verandert. Maar wat en waar je leest, doet er toe. Het meeste schermlezen is ‘skimmen om te informeren’: zoeken naar sleutelwoorden die u een vaag idee geven van wat er wordt gezegd. Dat zal niet helpen. Je moet langzamer gaan werken en daadwerkelijk lezen wat er staat – en dat is gemakkelijker met een fysiek boek.
“Als we skimmen, hebben we fysiologisch gezien geen tijd om na te denken of te voelen”, schrijft hij. “Het verschil tussen skimmen en lezen met al onze intelligentie is het verschil tussen een volledig geactiveerd leesbrein en een kortgesloten, scherm-saaie versie van het leesbrein.”
Lezen van een gedrukte publicatie is een langzamer proces dat meer aandacht vereist. Onze hersenen associëren schermen met afleidingen, waardoor onze hersenen gaan skimmen. We denken dat we “sneller” op het scherm lezen, maar in werkelijkheid lezen we alleen maar minder, zelfs als we ons dat niet realiseren.
Volgens een onderzoek las in juli 2020 minder dan de helft van de Amerikanen één boek gedurende een periode van twaalf maanden. Onderzoek naar publieke participatie in de kunsten. En uit een onderzoek uit 2025, uitgevoerd door de Universiteit van Florida, bleek dat het aantal mensen dat graag leest in twintig jaar met 40% is gedaald.
“Dit is niet zomaar een kleine daling – het is een aanhoudende, gestage daling van ongeveer 3% per jaar”, zegt Jill Sonke, directeur onderzoeksinitiatieven van het University of Florida Center for the Arts in Medicine. in een verklaring. “Dit is belangrijk en zeer zorgwekkend.”
