Sinds ik een klein meisje was, was het mijn missie om vrienden te maken en de gemeenschap op te bouwen die ik wilde.
Wees de eerste die een gesprek begint, nodig mensen uitof het organiseren van ontmoetingsplekken voelde voor mij altijd aangeboren – het was voor mij ook een prioriteit van mijn ouders, dus ik leerde mijn ‘plannervriend’-neigingen al op jonge leeftijd kennen.
Ik begon mijn jaarlijkse evenement te organiseren Halloween-feest toen ik 11 jaar oud was. Op de universiteit plande ik altijd graag een uitje met vrienden na een lange week studeren. Hoewel het tegenwoordig moeilijker wordt om dierbaren te zien naarmate ik ouder word, doe ik mijn best om mijn groepschats gaande te houden.
Maar nu ik bijna dertig ben, begin ik de last te voelen van het initiatief nemen tot initiator en planner. Ze zeggen dat je niet uit een lege beker kunt schenken. Helaas is het water uit de mijn al lang afgevoerd.
Dus voor mijn eigen welzijn neem ik een tijdelijke pauze in het contact met dierbaren en het maken van plannen.
Nadat ik een stapje terug had gedaan, zag ik mijn vrienden steeds minder
Hoe graag ik mijn vrienden ook wil zien, ik heb niet langer de energie om altijd eerst te sms’en – en ik zou willen dat iemand anders de leiding zou overnemen en de moeite zou nemen om te beginnen met plannen.
Toen ik me echter terugtrok uit mijn gebruikelijke rol, was ik behoorlijk teleurgesteld dat geen van mijn vrienden echt een stap verder ging.
Het was geen radiostilte: een paar mensen kwamen hier en daar, terwijl een paar vrienden het idee opperden om ‘iets te doen’, maar het plan nooit in praktijk brachten. Het gevolg was dat ik een aantal maanden geen van mijn vrienden zag, behalve één keer op een bruiloft.
Ik begon het gevoel te krijgen dat er iets mis was met mij. Ik vraag me af of ik een last ben of te veel verwacht van vrienden die al te veel op hun bord hebben.
Misschien voelt vriendschap voor mij meer verenigd omdat ik geen uitgebreide familie of partner heb om op terug te vallen, maar ik kan het gevoel niet van me afschudden dat ik misschien geen belangrijk onderdeel ben van het leven van mijn vrienden.
Ik besefte dat ik achterliep met het maken van plannen
Een pauze nemen in het maken van plannen was belangrijk voor mijn welzijn, maar ik werd er niet gelukkig van. Sukhman Rekhi
In eerste instantie verraadde het terugtrekken van het maken van plannen mij tijd om voor mezelf te zorgen en prioriteit geven aan mijn behoeften, maar het terugnemen ervan creëerde ook één groot probleem: ik was ongelukkig.
Ik vind het erg leuk om te hosten, plannen te maken en vrienden te ontmoeten. Door deze dingen niet te doen, kreeg ik het gevoel dat er iets in mijn leven ontbrak.
Na een paar maanden ben ik begonnen stuur een incheck-smsFaceTimes plannen en vrienden vragen om eten te halen en te kletsen. Ik voelde me meteen meer verbonden met mijn sociale kring, en het leek alsof de meeste van mijn vrienden blij waren om van mij te horen.
Toch zou ik willen dat het maken van plannen niet geheel mijn verantwoordelijkheid was. Ik begrijp dat mijn vrienden drukke agenda’s hebben en prioriteit moeten geven aan andere zaken, zoals werk, partners, ouder wordende oudersen hun eigen welzijn.
Door te stoppen met sms’en heb ik echter eerst geleerd dat ik gemeenschap echt waardeer en minder energie moet besteden aan mensen die vriendschappen niet op dezelfde manier bekijken.
Dat betekent niet dat ik minder van deze vrienden houd of nooit meer plannen met ze zal maken. Dit betekent echter dat het tijd is om te proberen eerlijke gesprekken te voeren met vrienden waarvan ik graag meer zou willen hebben.
Het is ook tijd om minder energie te steken in relaties die mijn energie kunnen wegvloeien, en er ruimte voor te maken maak meer vrienden die prioriteit geven aan gemeenschappen zoals ik.
Ik zou willen dat meer mensen begrepen hoeveel werk het kost om een vriend van een planner te zijn
Ik heb geleerd dat mensen – zowel planners als niet-planners – sociale wezens zijn en verbinding nodig hebben.
Als je plannervrienden net als ik zijn, vinden ze het misschien niet altijd erg om degene te zijn die de plannen maakt. Als u de planners en initiatiefnemers in uw vriendengroep laat weten dat hun inspanningen worden gewaardeerd, komt u al een heel eind.
Het kan ook geen kwaad dat mensen die geen plannen hebben, soms even de tijd nemen om vooraf een sms te sturen of een ontmoetingsplaats te plannen. Eén onderzoek uit 2022, gepubliceerd in Tijdschrift voor persoonlijkheid en sociale psychologie en op basis van een reeks vooraf geregistreerde experimenten bleek dat mensen vaak onderschatten hoeveel een kort sms-bericht voor de ontvanger betekent.
Vriendschappen vereisen hard werken, vooral als je ouder wordt en een nieuwe levensfase ingaat. Ik begrijp dat iemand soms niet de bandbreedte heeft om contact op te nemen, of dat hij of zij verstrikt raakt in de ups en downs van het leven.
Toch heb ik door een stap terug te doen geleerd dat, hoewel ik niet wil dat mijn relaties 50-50 perfect zijn, ze ook niet 100-nul kunnen zijn.
