WASHINGTON — Afgelopen september begon het ministerie van Binnenlandse Veiligheid niet-begeleide immigrantenkinderen te adviseren dat ze zichzelf konden deporteren of dat ze langdurig in hechtenis konden worden genomen.
Maar een federale rechter in Los Angeles heeft de regering maandag bevolen te stoppen met het gebruik van dergelijke “schaamteloos dwingende” taal, en oordeelde dat de nieuwe adviezen, zoals ze bekend staan, in strijd zijn met een Het gerechtelijk bevel is 40 jaar oud die immigratieagenten verbiedt om niet-begeleide kinderen onder druk te zetten om asielaanvragen in te dienen en de VS te verlaten
Volgens gerechtelijke documenten wordt er juridisch advies verleend aan kinderen van onlangs gedetineerde immigranten. Niet-begeleide kinderen zijn kinderen die zich in een land bevinden zonder ouder of wettelijke voogd.
De minderjarigen kregen te horen dat zij de mogelijkheid hadden om terug te keren naar hun land, dat dit geen administratieve gevolgen zou hebben en dat zij in de toekomst alsnog een visum konden aanvragen.
Maar de kinderen kregen ook te horen dat als ze ervoor kozen een hoorzitting te houden met een immigratierechter of aangaven dat ze bang waren om de VS te verlaten, ze mogelijk “voor een langere periode” in een detentiecentrum zouden worden vastgehouden.
Degenen die 18 worden terwijl ze in hechtenis zitten, zullen worden overgedragen aan de Immigratie- en Douanehandhaving voor deportatie, zeiden ze. Zijn adviesHoewel dit doorgaans mondeling werd overgebracht, werd dit in gerechtelijke documenten vermeld door advocaten die immigrantenkinderen vertegenwoordigden, maar dit werd door de regering niet betwist.
“Als uw sponsor in de Verenigde Staten geen wettige immigratiestatus heeft, zullen ze worden gearresteerd en verwijderd”, vervolgt het advies. “Sponsors kunnen worden onderworpen aan strafrechtelijke vervolging voor het assisteren bij uw illegale binnenkomst.”
De Amerikaanse districtsrechter Michael W. Fitzgerald zei dat “dergelijke bedreigingen een weerspiegeling zijn van” de getuigenis van Jose Antonio Perez-Funez, een aanklager in een class action-rechtszaak uit de jaren tachtig waarin hij de tactieken van immigratieambtenaren aanvecht.
Perez-Funez, die 16 was toen hij werd gearresteerd nabij de Mexicaanse grens, getuigde in 1985 voor de federale rechtbank van Los Angeles dat hij akkoord gaan met zelfdeportatie omdat federale functionarissen zeiden dat hem langdurige detentie te wachten stond als hij niet terugkeerde naar El Salvador.
De Perez-Funez-zaak bracht de rechtbank er aanvankelijk toe een eerlijk beschermingsproces voor immigrantenkinderen op te zetten, waarbij ze het recht kregen om met familieleden of advocaten te spreken voordat ze formulieren ondertekenden waarin afstand werd gedaan van hun inspanningen om wettelijke bescherming te verkrijgen.
“Daarom heeft de regering erkend dat verklaringen die onder deze omstandigheden zijn afgelegd het soort ongepaste overreding zijn dat de Orde probeert te voorkomen”, schreef Fitzgerald.
Fitzgerald, een rechter in het Central District van Californië, verwierp ook het verzoek van de federale regering om een einde te maken aan de door de rechtbank opgelegde permanente bescherming van immigrantenkinderen.
In reactie op een verzoek om commentaar heeft de Amerikaanse douane- en grensbescherming een verklaring afgelegd, afgegeven door een niet bij naam genoemde woordvoerder, dat de dienst de wet naleeft en kinderen beschermt. Het agentschap zei dat het adviesdocument aan niet-begeleide kinderen uitlegt dat hun opties beschikbaar zijn onder de federale wetgeving.
“Veel niet-begeleide minderjarigen worden door smokkelaars naar de grens gebracht en lopen een reëel risico op uitbuiting. Daarom is het geven van duidelijk en juridisch advies zo belangrijk”, aldus de verklaring. “Dit zorgt ervoor dat ze hun rechten en opties begrijpen – en voor veel verhandelde of gedwongen mensen is terugkeer naar hun families de veiligste weg.”
Niet-begeleide kinderen worden eerst vastgehouden door Homeland Security voordat ze worden overgedragen aan het Office of Refugee Resettlement, dat valt onder het ministerie van Volksgezondheid en Human Services, voor langdurige huisvesting. De federale wet vereist dat ORR hen binnen tien dagen juridisch advies geeft.
“Het is moeilijk om een dwingender scenario voor te stellen dan dat waarmee (niet-begeleide immigrantenkinderen) worden geconfronteerd in de 72 uur voordat ze worden overgebracht naar ORR-voogdij, vooral voor niet-burgerkinderen die waarschijnlijk niet weten of ze enige rechten hebben”, schreef Fitzgerald in zijn bevel.
In hun verklaringen voor de rechtbank schreven de kinderen dat zij zich bedreigd voelden door het beroep van de regering. Een minderjarige, geïdentificeerd als DATM, zei dat bedreigingen om hun ouders te vervolgen en langdurige detentie ervoor zorgden dat ze vrijwillige vertrekpapieren tekenden.
Mark Rosenbaum, een advocaat bij het pro bono advocatenkantoor Public Counsel, hielp het gerechtelijk bevel uit 1986 veilig te stellen. Hij zei dat zijn juridische team er pas achter kwam dat Homeland Security zijn advies had gewijzigd nadat een overheidsadvocaat hem in november had verteld dat het agentschap zou proberen de door de rechtbank opgelegde veiligheidsmaatregelen te beëindigen.
“Ik beschouw dit als een oorlog tegen kinderen – de meest kwetsbare groep”, zei hij.
De regering heeft tot donderdag de tijd om te beslissen of ze in beroep gaat tegen de uitspraak van de rechter. Hoe dan ook, zei Rosenbaum, het doel is om agressiever toezicht te houden op niet-begeleide minderjarige gevallen om ervoor te zorgen dat hun rechten niet opnieuw worden geschonden.
