Als moeder heb ik een aantal dingen gemaakt waar ik over nadenk beslissingen over ouderschap.
De eerste, en misschien wel de belangrijkste, was de keuze om mijn oudste zoon in de zomer, vóór zijn eerste jaar op school, tien weken lang op een bananenplantage in Australië te laten werken. Hogere middelbare school. Ik geloof dat dit zijn volwassenheid zal versnellen en hem zal helpen een wereldbeeld te ontwikkelen dat zijn horizon in de toekomst kan verbreden.
Ik deed het om mijn belangrijkste doel te bereiken: het opvoeden van mijn vijf kinderen: hen vanuit de totaliteit begeleiden afhankelijkheid naar onafhankelijkheid terwijl ze onder mijn dak wonen.
Mijn zoon was dertien toen hij wegging, en aangezien hij mijn eerste kind was dat die leeftijd bereikte, leek hij destijds niet zo jong. Hij vierde zijn 14e verjaardage zijn verjaardag in de Outback en keerde vol nieuwe wijsheid en vertrouwen naar huis terug. Geen van zijn broers en zussen koos ervoor om deze reis na te volgen, en ik vond het niet erg toen ik besefte dat 13 een heel jonge leeftijd was om een kind naar de andere kant van de wereld te sturen.
Mijn kinderen weten meer dan ik
Ter voorbereiding op plantagewerkzaamheden bestudeerde zijn team de basisprincipes bouw vaardighedenzoals het leggen van metselwerk en het storten van beton. Wanneer hij thuiskomt, bewijst hij hoe vaardig hij is door beton te mengen tot een gedenksteen voor zijn hond, die stierf terwijl hij weg was.
Terwijl ik hem geduldig het sperma zag genezen, besefte ik dat deze jongen meer wist dan wij allemaal. Vanaf die dag was hij degene die de scheuren in het looppad aan de voorkant repareerde, de oprit egaliseerde en de patio metselde.
Zes jaar later vroeg hij me hoe ik het gemaakt had beslissing om het huis te verlaten toen ik zo oud was als hij. Het was zijn manier om mij voor te bereiden op zijn vertrek, een van de beste beslissingen die hij ooit heeft genomen.
Mijn kinderen zijn een voorbeeld voor mij geweest
Hoewel ik het jammer vond dat hij wegging, heb ik hem er niet van weerhouden om van Boston naar San Francisco te verhuizen. De eerste paar maanden aan de westkust waren een uitdaging, maar het duurde niet lang voordat hij zijn draai vond. Binnen een jaar schreef hij zich in voor de kunstacademie en heeft momenteel een bloeiende carrière als kunstenaar in LA.
Met toestemming van de auteur
Zijn moed was een voorbeeld voor mij, die enkele jaren later volg het westwaarts. Toen we daar aankwamen, hielp dit oudste kind, dat inmiddels goed ingeburgerd was, mij en zijn jongste broer of zus met het voorbereiden van het huishouden. Hij beveelt autodealers, banken en meubelwinkels aan met de beste deals. Hij stelde zelfs voor welke kapper zijn jongste broer zou moeten gebruiken.
Nu ben ik degene die de vragen stelt
Mijn kinderen geven niet alleen praktisch advies. Ze inspireren mij. Drie van hen zijn getalenteerde artiesten die naam maken. De zeldzame keren dat we samenkomen voor een maaltijd, vertrek ik biddend dat hun artistieke genialiteit mijn eigen creativiteit zal aanwakkeren. Ik vroeg hen hoe ze op het idee kwamen. Ik stalk – ik bedoel volg – ze op sociale media om te leren hoe ze hun werk promoten. Ik praat met hen over bedrijfsplannen en strategieën die tot succes leiden.
Het is voor mij niet langer gepast om advies te geven
Wat ik niet doe, is hen professioneel advies geven. Het was voor mij een lastige omslag. Jarenlang was het mijn taak om huiswerk te beoordelen en suggesties te doen over hoe ik een essay of onderzoekspaper kon verbeteren. Ik heb op de harde manier geleerd dat deze professionals ze niet langer nodig hebben.
Mijn zoon, een fotograaf, bewaart een drie jaar oude e-mail van mij in zijn inbox als herinnering dat mama niet weet waar hij het over heeft. Ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren dat ik ooit heb geschreven dat ik vond dat het onderwerp van zijn foto-essay meer moest lachen, maar blijkbaar deed ik dat wel.
Ik verwelkom hun suggesties
Ik vind het niet erg als ze mij advies geven. Sterker nog: ik juich het toe. Ik wil dat mijn zoon, die in de financiële wereld werkt, investeringsmogelijkheden aanbeveelt. Ik wil dat mijn dochter, die talent heeft voor decoreren, de kleur van de muren van mijn kamer suggereert. Ik sta ervoor open dat ze mij vertellen wat de beste manier is om met mijn kleinkinderen om te gaan.
Mijn kinderen zijn wijze volwassenen geworden. Ik denk dat het een combinatie is van levenservaring, boeken leren en hun aangeboren vermogen om problemen op te lossen. Ik waardeer het om te leren van wat ze gaandeweg hebben geleerd, en nu is het mijn beurt om van hun begeleiding te profiteren.
