Verste reis De geschiedenis van de mensheid eindigde vrijdagavond toen NASA’s Artemis II-astronauten terugkeerden naar de aarde na een vlucht rond de maan. De Orion-ruimtecapsule Integrity van de bemanning stortte kort na 17.00 uur neer in de Stille Oceaan voor de kust van San Diego. Pacific Time markeert het einde van een tiendaagse reis van meer dan 695.000 mijl voorbij de andere kant en achterkant van de maan.
De vierkoppige Artemis II-bemanning – commandant Reid Wiseman, piloot Victor Glover, missiespecialist Christina Koch en missiespecialist Jeremy Hansen – vloog over een grotere afstand van de aarde dan ooit tevoren. 252.756 mijl bereikt van onze thuisplaneet.
“Het belangrijkste voor ons is om dit moment te kiezen om deze generatie en de volgende generatie uit te dagen en ervoor te zorgen dat dit record niet lang standhoudt.” gezegd De bemanning van de Canadese astronaut Hansen overtrof het vorige record van 248.655 mijl tijdens Apollo 13.
Integrity begon aan een snelle afdaling toen het ruimtevaartuig met een snelheid van ongeveer 40.000 kilometer per uur de atmosfeer van de aarde raakte, een communicatiestoring ervoer en vertraagde als gevolg van wrijving toen het hitteschild een temperatuur bereikte van ongeveer 3000 graden Fahrenheit. Het plan is dat de capsule twee sleepparachutes zal inzetten op een hoogte van ongeveer 6.000 voet, deze zal vertragen tot ongeveer 320 kilometer per uur, en vervolgens een pilot-lancering zal inzetten die drie hoofdparachutes op een hoogte van ongeveer 6.000 voet zal intrekken. Dit zou het ruimtevaartuig vervolgens vertragen tot ongeveer 32 kilometer per uur voordat het in de oceaan zou vallen.
Tijdens de missie zag de Artemis II-bemanning dingen die mensen nog nooit eerder hadden gezien. Terwijl ze hoger boven het maanoppervlak vlogen dan tijdens de Apollo-missies, waren de astronauten de eersten die de hele schijf van de andere kant van de maan zagen. Ze keken ook naar een zonsverduistering rondom de maan, toen de zon achter de schijf van de maan schoof en deze van achteren verlichtte.
“Mensen zijn misschien niet geëvolueerd om te zien wat wij zien”, zei NASA-astronaut Glover tijdens de zonsverduistering. Hij en de rest van de bemanning beschreven een halo rond de maan, terwijl één kant van het maanoppervlak baadde in grondlicht. Venus, Mars en Saturnus schitteren tussen de sterren. “Het is heel moeilijk uit te leggen. Het is verbazingwekkend.”
Artemis II ging op 1 april van start toen de bemanning vanuit NASA’s Kennedy Space Center in Florida werd gelanceerd aan boord van een 90 meter lange Space Launch System-raket. het krachtigste voertuig ooit om mensen te vervoeren. Na verschillende hoogteverhogende motorbrandwonden te hebben uitgevoerd en de handmatige bediening van het ruimtevaartuig te hebben getest, ging de bemanning op de tweede dag van de missie verder met het afvuren van de motor, bekend als translunaire injectie, waardoor ze op een traject naar de maan werden gestuurd.
Gedurende de volgende drie dagen testte de bemanning de systemen van het Orion-ruimtevaartuig, oefende met het aantrekken van het ruimtepak, voerde aanvullende koerscorrecties uit, liet de Orion-capsule handmatig opnieuw vliegen en bereidde zich voor op een maanvlucht rond de andere kant van de maan. Ze hadden ook moeite om afvalwater uit het toilet van de Orion-capsule in de ruimte te dumpen.
“We moeten zeker een aantal leidingen repareren”, zegt NASA-beheerder Jared Isaacman gezegd tijdens een gesprek met de bemanning.
Op 6 april om 12.41 uur Eastern Time betrad Artemis II de invloedssfeer van de maan, waar de zwaartekracht van de maan groter is dan die van de aarde. Die dag naderde de bemanning de maan het dichtst, waarbij ze ongeveer 6.000 kilometer boven het maanoppervlak vlogen. Tijdens de maanvlucht communiceerde de bemanning met een team van wetenschappers op de grond, voor en na een communicatie-uitval van ongeveer 40 minuten aan de andere kant, om geologische kenmerken zoals kraters en canyons te beschrijven.
Direct na het breken van het afstandsrecord, tenminste de bemanning stelt namen voor voor twee jonge, naamloze kraters op de maan. De eerste noemden ze Integrity, naar hun ruimteschip, en de tweede noemden ze Carroll, ter ere van de vrouw van commandant Reid Wiseman, die in 2020 aan kanker stierf.
