Artemis II terugkeer en landing: alles wat de astronauten zullen ervaren

Orion zal de atmosfeer van de aarde raken met meer dan 30 keer de snelheid van het geluid NASA zal naar verwachting het meest veeleisende onderdeel zijn Artemis II maand missie.

Op de landingsdag zullen Artemis II inkomende vluchtdirecteur Rick Henfling en zijn team in de missiecontrole het laatste deel van de terugvlucht uitvoeren 10 dagen ruimtevlucht. Bij het ontwaken zal de verkeersleider de vier astronauten informeren: Commandant Reid Wisemanpiloten Victor Glover, Christina Koch en Jeremy Hansen – raakten het weer in de splashdownzone en gaven ze vervolgens toestemming om losse uitrusting veilig te stellen en drukpakken aan te trekken.

Het laatste kleine roer vloog in brand ruimte zal mikken Orion-ruimtevaartuig in het gebied van de Stille Oceaan, ten westen van San Diego, Californië, waar het marineschip zal wachten Vrijdagavond. Op de grond zullen ingenieurs ook back-upvluchtsoftware uitrusten, zodat de capsule zichzelf nog steeds door de atmosfeer kan leiden als de hoofdcomputer uitvalt.

Deze kooistretch brengt extra spanning met zich mee Artemis Iwanneer gesneden Orion hitteschild werd tijdens de onbemande testvluchtdaling plotseling afgebroken. Ingenieurs schreven het probleem later toe aan het feit dat hete gassen zich sneller opstapelden dan ze tijdens de missie konden vrijkomen invoer “overslaan”.. Maar in plaats van het schild opnieuw te ontwerpen, koos NASA ervoor om het pad van de capsule door de atmosfeer te veranderen om de heetste temperaturen te vermijden.

Lang vóór de lancering bestonden er hitteschilden Wisemans grootste zorg voor Jim Free, die in 2023 het Artemis-raket- en ruimtevaartuigprogramma van NASA leidt.

“Elke keer dat je mij ziet binnenkomen, doe je een stapje terug”, zei Wiseman op een persconferentie tegen Free, “omdat ik het ga hebben over hitteschilden.”

In plaats van dezelfde diepe sprong te herhalen als tijdens zijn eerste vlucht, zal Artemis II een zachtere ‘zweef’-benadering gebruiken, zei Henfling. Orion zal nog steeds de atmosfeer binnenkomen en verlaten vóór zijn laatste duik, maar met een minder dramatische stijging en daling. De verandering verkortte de afstand tot de landing en hield de gasdrukpiek die tijdens de eerste vlucht werd waargenomen binnen een aanvaardbaar bereik. NASA schakelde een onafhankelijk beoordelingsteam in voordat het herziene plan werd goedgekeurd.

Glover zei dat hij al sinds 3 april 2023 aan terugkeer dacht: de dag dat hij werd toegewezen aan de Artemis II-bemanning.

“Op een van de eerste persconferenties werd ons gevraagd waar we naar uitkeken, en ik zei: ‘Splashdown'”, zei hij in een interview. erg interlokaal gesprek met verslaggevers van de capsule woensdagavond. “Een vuurbal door de atmosfeer rijden is ongelooflijk meeslepend.”

Artemis II-piloot Victor Glover, derde van links, lijkt tevreden met zichzelf nadat hij een microfoon voor Rise, de zwaartekrachtindicator van de maanmissie, heeft geplaatst tijdens een gesprek met verslaggevers op woensdag 8 april 2026.
Credit: NASA/Youtube-screenshot

Hoewel zorgwekkend, zeggen NASA-functionarissen dat dit in 2024 zal zijn schade aan het hitteschild van de Artemis I zou de bemanning geen schade hebben berokkend.

“Ze zullen geen enkele verstoring in het voertuig voelen, er zal geen sprake zijn van overmatige verhitting van de structuur, en de begeleiding zal hen precies daar brengen waar de marine moet zijn om ze te bergen”, zegt Amit Kshatriya, een hoge NASA-functionaris.

Naarmate Orion de aarde nadert, zal de communicatie overschakelen van Orion’s gigantische maanvolgantenne Ruimtenetwerk naar satellieten die zich in de buurt van de aarde bevinden. Ongeveer 20 minuten voor aankomst zal de servicemodule – het deel met de zonnepanelen en de hoofdmotoren – uiteenvallen en boven de oceaan opbranden, waardoor alleen de bemanningscapsule overblijft om de intense hitte te trotseren.

In navolging van Artemis I hebben ingenieurs tijdens Artemis II de terugkeer- en afdalingspaden voor het Orion-ruimtevaartuig opnieuw ontworpen.
Krediet: NASA-infographics

De toegang begint ongeveer 120 kilometer verderop, terwijl Orion een snelheid van 72.000 km / u haalt. De lucht die zich vóór de capsule ophoopt, zou opwarmen tot ongeveer 5000 graden Fahrenheit, waardoor deze zou worden overspoeld met plasma dat het radiocontact tijdelijk zou kunnen verbreken. Binnen voelde de bemanning ongeveer 3,9 G – een verpletterende druk die vier keer zo groot was als haar eigen gewicht.

Hoewel astronauten potentiële records vaak als louter ergernis omschrijven, gaf Wiseman toe dat hij er tijdens hun training mentaal één had opgemerkt: het potentieel om eerdere terugkeersnelheden van misschien wel 320 kilometer per uur te overschrijden. De snelheid van Apollo 10 komt volgens hem neer op ongeveer Mach 37 Persmap uit 1969.

“We giechelen nog steeds een beetje als we bij binnenkomst het klikgeluid boven Mach 39 zien”, zei hij een paar maanden eerder lancering op 1 april.

Zodra Orion voldoende vertraagt, zal een strakke reeks parachutes het overnemen. De neusflap gaat open, twee kleine drogues komen tevoorschijn om de capsule te stabiliseren, daarna gaan drie grote oranje parachutes geleidelijk open om de snelheid te verminderen totdat deze zakt. Kleine stuwraketten zullen de capsule zo sturen dat deze de golven in de veiligste hoek nabij de kust van Californië raakt.

Na de landing zal NASA de Orion nog ongeveer twee uur van stroom blijven voorzien om de temperatuurveranderingen in de capsule te monitoren terwijl deze afkoelt in de Stille Oceaan, zelfs nadat de astronauten aan boord van het herstelschip zijn.

Dan Flores, die deel uitmaakte van het herstelteam, is misschien bevooroordeeld, maar noemde dit zijn favoriete onderdeel van de missie.

‘We hebben vrienden die rond de maan vliegen’, zei hij. ‘Dan kunnen we onze vrienden thuisbrengen, bij hun families.’