Octavia E. Butlers ‘Parable of the Sower’ stond bovenaan onze 101 Best Book Club List-enquête door de meeste stemmen te ontvangen. Wij praten met Nikki middelbare schooloprichter Octavia’s boekenplank boekwinkel in Pasadena, over Butlers nalatenschap en waarom haar titels bij zo velen geliefd zijn.
Dit gesprek is voor de duidelijkheid bewerkt en ingekort.
Dit boek werd voor het eerst gepubliceerd in 1993, en ik heb het zelf gelezen in ’93 en het jaar 2024 voelt als iets dat nooit zou kunnen gebeuren, toch? Nu we hier in 2026 zijn, zijn we al in het tweede jaar waarin dit boek is begonnen – het is een geweldige boekenclub om te lezen omdat we er samen in zitten terwijl hij aan het schrijven is. Ik denk dat er dit jaar een geweldige discussie zal plaatsvinden rond “De gelijkenis van de zaaier” op de boekenclub.
Ik las ‘De gelijkenis van de zaaier’ elke zes of zeven jaar, en afhankelijk van wat er gebeurt, zijn er verschillende dingen die ik voel. Toen ik het teruglas, had ik het gevoel dat onze hoofdpersoon, de 15-jarige Lauren Olamina, een niveau van onoverwinnelijkheid had dat 15-jarigen zo hard nodig hebben. Voor mij creëert dit echt een blauwdruk voor hoop. Ik hoop dat de jongere generatie om zich heen zal kijken en zal zeggen: ‘We moeten iets anders doen, iets heel radicaals.’ Ik denk dat Laurens karakter nu belangrijker is dan ooit. En hij doet me echt denken aan een Gen Zer. Ik bedoel, ik ben in de vijftig, en toen ik vijftien was, zeiden mentoren en mensen ouder dan ik: ‘Als je geen plaats aan tafel hebt, neem dan je eigen stoel mee.’ En generatie Z zegt vandaag: ‘Laten we deze tafel breken.’ Dat hebben we echt nodig.
Als je iemand bent die veel Octavia Butler leest, komt dit gebied van Pasadena, Altadena, heel vaak voor in haar boeken. Terwijl ik door de stad reed, dacht ik: ‘O, dat is de berg.’ Dit is de hoek. Zijn geest resoneert hier. Het voelde zo belangrijk om in de Los Angeles Central Library te zijn, een van zijn favoriete bibliotheken. Ik denk dat de geest overal in Los Angeles heerst; hij is een levenslange rijder in het openbaar vervoer. Vaak rijd ik door de stad en denk ik aan zijn woorden: hij probeerde ons te waarschuwen.
Er is een zin als Lauren Olamina zegt: “Omarm diversiteit of sterf.” Vooral in dit gebied, toen er brand was in Eaton, zagen we dat niemand ons te hulp kwam behalve wijzelf. We hebben geen andere keuze dan op elkaar te vertrouwen, en ik denk dat de gebeurtenissen die vandaag de dag in onze wereld plaatsvinden het belang van die verklaring van Lauren benadrukken. We zijn alles wat we hebben, dus we moeten elkaar en al onze kruispunten omarmen, zodat we kunnen blijven groeien en bouwen aan de wereld waarin we willen leven.
– Zoals verteld aan Maddie Connors
